HUKUKİ ARAŞTIRMA

İçtihat Arşivi

Yargıtay ve diğer mahkemelerin kararlarını daire, tarih veya karar numarasıyla arayın. Resmî kaynağa doğrudan ulaşın.

4.150 karar5 mahkeme türü28 hukuk alanı

4.150 karar

En yeni karar önce
Vergi ve Gümrük Hukuku

Danıştay 9. Daire

9. Daire: Emlak Vergisi, Muafiyet, 2863 Sayılı Yasa’nın 21. Maddesi, Kültür Varlıklarının Üzerinde Bulunduğu Arsa, Arazi ve Parsellerin Emlak Vergisinden Muaf Olmadığı

Esas
2021/1030 E.
Karar
2021/5024 K.

Resmî yayının özetinden: 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu'nun 21. maddesi 1. fıkrasında; tapu kütüğüne "Korunması gerekli kültür varlığıdır" kaydı konulmuş olan taşınmaz kültür varlıkları ile arkeolojik sit alanı ve doğal sit alanı olmaları nedeniyle üzerlerinde kesin yapılaşma yasağı getirilmiş parsellerin her türlü vergi ve resim, harçtan muaf olduğu, bu kültür varlıklarının bulunduğu (arsa ve arazilerin) parsellerin tamamının emlak vergisinden muaf olmadığı hakkında.

Tam metne erişimTam metindeki hüküm bölümünü inceleyin.
İdare Hukuku

Danıştay 8. Daire

8. Daire: Mera, Parsel, Adli Yargı

Esas
2017/632 E.
Karar
2021/4897 K.

Resmî yayının özetinden: Orman olarak belirlenen dava konusu taşınmazın vasfının değiştirilmesi istemiyle yapılan başvurunun reddine dair işlemin 6831 sayılı Kanun’un 11. maddesi kapsamında olduğu ve davanın adli yargının görev alanında bulunduğu hakkında.

Tam metne erişimTam metindeki hüküm bölümünü inceleyin.
İdare Hukuku

Danıştay 9. Daire

9. Daire: Uluslararası İhale Tanımı, “Ve Yabancı Firmalarca da Teklif Verilir İbaresi” -Hukuki Öngörülebilirlik ve Belirlilik İlkesi, Anayasa Mahkemesi Kararı

Esas
2018/7996 E.
Karar
2021/4970 K.

Resmî yayının özetinden: Damga Vergisi Kanunu’nda yer alan uluslararası ihale tanımındaki “ve yabancı firmalarca da teklif verilir” ibaresinin Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi sonucunda işlemin sebep unsuru açısından hukuka aykırı hale geldiğinin kabulü gerektiği hakkında.

Tam metne erişimTam metindeki hüküm bölümünü inceleyin.
İdare Hukuku

Danıştay 10. Daire

10. Daire: Görev Kusuru, Şahsi Kusur, Hizmet Kusuru

Esas
2017/2572 E.
Karar
2021/5024 K.

Resmî yayının özetinden: Kamu hizmetine tahsisli servis aracında bulunan kamu görevlisinin silahlı saldırısı sonucunda aynı serviste bulunan diğer kamu görevlisinin yaşamını yitirmesi nedeniyle uğranılan zararın görev kusuru nedeniyle idarece tazmin edilmesi gerektiği hakkında.

Tam metne erişimTam metindeki hüküm bölümünü inceleyin.
İdare Hukuku

Danıştay 12. Daire

12. Daire: Yurt Dışı, Hizmet Borçlanması

Esas
2018/5186 E.
Karar
2021/5324 K.

Resmî yayının özetinden: 3201 sayılı Kanun’un 1. maddesindeki değişiklik uyarınca, İçişleri Bakanlığının kararı ile vatandaşlıktan çıkma izni alarak Türk vatandaşlığından çıkan davacının, yurt dışında geçen ve belgelendirilen sigortalılık süreleri ve bu süreleri arasında veya sonunda her birinde bir yıla kadar olan işsizlik sürelerinin, sosyal güvenlik bakımından değerlendirilmesi gerektiği hakkında.

Tam metne erişimTam metindeki hüküm bölümünü inceleyin.
İdare Hukuku

Danıştay 5. Daire

5. Daire: Yargı Mensubu, FETÖ/PDY ile İrtibat ve İltisak

Esas
2017/4019 E.
Karar
2021/3215 K.
Resmî yayının özetini okuyun

Resmî yayının özetinden: Davalı idarece davacının terör örgütlerine veya Milli Güvenlik Kurulunca Devletin milli güvenliğine karşı faaliyette bulunduğuna karar verilen yapı, oluşum veya gruplarla iltisakı yahut bunlarla irtibatı olduğuna ilişkin yeterli delil sunulmadığı, sunulan delillerin ise davacının iltisakı veya irtibatını ortaya koyacak yeterlilikte ve nitelikte olmadığı sonucuna varıldığından, davacının 667 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 3/1. maddesi uyarınca meslekte kalmasının uygun olmadığına ve meslekten çıkarılmasına ilişkin işlem ile bu işleme karşı yaptığı yeniden inceleme talebinin reddine ilişkin işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı hakkında.

Tam metne erişimTam metindeki hüküm bölümünü inceleyin.
İdare Hukuku

Danıştay 10. Daire

10. Daire: Sağlık Hizmeti, Tıbbi Araç, Komplikasyon

Esas
2019/6810 E.
Karar
2021/4995 K.

Resmî yayının özetinden: Sağlık hizmetinin sunumunda kullanılan tıbbi araç, gereç ve malzemeden kaynaklanan zararın, sağlık hizmeti görevlilerince tanı, teşhis ve tedavi aşamalarında gerçekleştirilen iş ve işlemler sonucunda meydana gelen zararlarda olduğu gibi olağan komplikasyon riskinden kaynaklandığının kabulüne olanak bulunmadığı hakkında.

Tam metne erişimTam metindeki hüküm bölümünü inceleyin.
Sağlık Hukuku ve Tıbbi Sorumluluk

Yargıtay 3. Hukuk Dairesi

İki Doğum Arasındaki Parça Kalması İddiasını Karşılamayan Tıbbi Raporda Eksik İnceleme

Esas
2020/11956 E.
Karar
2021/10540 K.

Editoryal özet: Hasta, iki doğum sonrasında gelişen sorunlar ve rahmin alınması nedeniyle hekim ile özel hastaneden tazminat istemiştir. ATK ikinci doğumdaki yapışık plasentanın kanama ve rahmi koruma amacıyla bırakılmasını uygun bulmuştur. Ancak davacının ilk doğumda parça unutulduğu ve sonraki zararı doğurduğu itirazı karşılanmamıştır. Yargıtay, iki doğumun bütün kayıtlarıyla kadın doğum uzmanının bulunduğu üniversite kurulundan ayrıntılı rapor alınması için ret kararını bozmuştur. Parça unutulduğu, kusur ve illiyet henüz kesin kabul edilmemiştir.

Kararın sonucuİlk doğum iddiası ve rahmin alınmasıyla bağlantı araştırılmadığından ret kararı davacılar lehine oybirliğiyle bozuldu; diğer temyiz sebepleri incelenmedi.
Vergi ve Gümrük Hukuku

Danıştay 9. Daire

9. Daire: 488 Sayılı Damga Vergisi Kanunu'nun 24/2. Maddesi, Muaf Kuruluş, Verginin Sorumlusu, İhale Kararı Damga Vergisi

Esas
2018/6781 E.
Karar
2021/4827 K.

Resmî yayının özetinden: 488 sayılı Damga Vergisi Kanunu'nun 24/2. Maddesi uyarınca damga vergisinden muaf kuruluşlarca kişilerin (1) sayılı tabloda yer alan işlemleriyle ilgili olarak düzenlenen ve sadece bu kurumların imzasını taşıyan kağıtlara ait verginin tamamının kişiler tarafından ödeneceği hükmü karşısında, muaf kuruluşlara ait ihale kararlarına ilişkin damga vergisinden ihaleyi alan kişilerin sorumlu olduğu hakkında.

Tam metne erişimTam metindeki hüküm bölümünü inceleyin.
İdare Hukuku

Danıştay 7. Daire

7. Daire: Tecil, Terkin

Esas
2018/5335 E.
Karar
2021/4170 K.

Resmî yayının özetinden: İdarece henüz verginin tecil edilip edilmeyeceği hususunda bir değerlendirme yapılmadığı, söz konusu tecil işleminin değerlendirmeye alınabilmesi için davacıdan bilgi ve belge talep edildiği, bu haliyle henüz ortada tecil edilmemiş bir vergi varken bu verginin ödeme emriyle tahsil edilmeye çalışılmasının hukuka aykırı olduğu hakkında.

Tam metne erişimTam metindeki hüküm bölümünü inceleyin.
İdare Hukuku

Danıştay 10. Daire

10. Daire: Asgari İşçilik, İdari Para Cezası, Otel Hizmeti

Esas
2019/4829 E.
Karar
2021/4829 K.
Resmî yayının özetini okuyun

Resmî yayının özetinden: Sosyal Güvenlik Kurumu’nun denetim ve kontrolle görevlendirilmiş memurlarının, herhangi bir kişi, kurum ya da sektör ayrımı yapılmaksızın, işin 5510 sayılı Kanun kapsamında olması ve o iş için sigortalı çalıştırılması kaydıyla, tüm işverenlere ve işlere yönelik asgari işçilik tutarı tespiti yetkisi bulunduğu hususu dikkate alındığında “otel hizmeti” faaliyeti yürütülen davacı şirkete ait işyerine yönelik Sosyal Güvenlik Kurumunca asgari işçilik tespiti yapılamayacağı gerekçesiyle dava konusu idari para cezasının eksik işçilik bildirimine ilişkin kısmının iptali yönünde verilen kararda hukuki isabet bulunmadığı hakkında.

Tam metne erişimTam metindeki hüküm bölümünü inceleyin.
Hukuk Kararları

Yargıtay 6. Hukuk Dairesi

Yargıtay 6. Hukuk Dairesi, 2021/4968 E., 2021/918 K.

Esas
2021/4968 E.
Karar
2021/918 K.
Resmî metinden aktarımı okuyun

Resmî metinden: Davacı vekili, müvekkili tarafından 28/02/2011 tarihinde satın alınan ticari aracın "V kayışının kopması ve motorunun kilitlenmesi" üzerine 23/07/2012 tarihinde davalıya ait servise götürüldüğünü ve serviste garanti kapsamında tamir edilerek 27/07/2012 tarihinde aracın teslim alındığını, onarımdan kısa bir süre sonra 11/08/2012 tarihinde aynı arızanın tekrarlaması üzerine yeniden davalıya ait servise götürüldüğünü, arızanın aracın alt tarafına darbe almasından kaynaklandığı gerekçesiyle garanti kapsamında işlem yapılamayacağının belirtildiğini, aracın haftalarca serviste bekletildiğini, sigorta şirketine müracaat edilmesi üzerine sigorta eksperinin 28/09/2012 tarihli raporunda arızanın darbe nedeniyle oluşmadığının, servisin ileri sürdüğü iddiaların makul olmadığının ve kasko teminatı kapsamında değerlendirilmeyi gerektirir izahat getirilemediğinden kaskodan da yararlanılamayacağının bildirdiğini, bu sebeple aracın onarımının özel serviste gerçekleştirildiğini, davacının araç tamiri nedeniyle harcadığı 10.030,00 TL'nın rücuen tahsilini ve aracın kullanılamadığı günler için iş kaybı zararı için şimdilik 500,00 TL'nın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, aracın 28.02.2011 tarihinde trafiğe çıktığını, TBK m.231'de belirtilen zamanaşımı süresi geçtikten sonra dava açıldığını, araçta üretimden kaynaklanan bir kusur bulunmadığını, aracın ilk olarak 58.039 km'de servise giriş yaptığını, bilahare 59.865 km'de servise getirildiğini, arızanın alttan aldığı darbeden kaynaklandığını, garanti kapsamında bulunmadığını, iş kaybına ilişkin iddiaların gerçek olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Tam metne erişimTam metindeki hüküm bölümünü inceleyin.

Karar kartlarında editoryal özetler, resmî yayının özetleri veya “Resmî metinden aktarım” olarak belirtilen kaynak bölümleri yer alır. Her kararın tam metni ve resmî kaynak bağlantısı kendi sayfasında bulunur.