İçtihat Arşivi

Yargıtay 3. Hukuk Dairesi

Yargıtay 3. Hukuk Dairesi, 2026/4760 E., 2026/4229 K.

Esas

2026/4760 E.

Karar

2026/4229 K.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi, 2026/891 E., 2026/862 K.

Esas

2026/891 E.

Karar

2026/862 K.

Kaynakta kesinleşme: KESİNLEŞTİ

Resmî metinden: davacı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Yargıtay 5. Ceza Dairesi

Avukatın Ceza Yargılamasında Son Soruşturma Kararının Fiil Sınırı

Esas

2025/11172 E.

Karar

2026/7256 K.

Editoryal özet: Avukat hakkında son soruşturmayı açan karar, tahsil edilen paranın hak sahiplerine verilmeyip alıkonulduğu isnadını içeriyordu. Bölge adliye mahkemesi, paranın hak sahiplerinin rızası olmadan başka bir alacaklıya ödenmesini mahkûmiyete esas aldı. Yargıtay, mahkûmiyete esas alınan fiilin dava açan kararda anlatılmaması nedeniyle hükmü bozdu.

Yargıtay 7. Hukuk Dairesi

Babanın Kızına Bedelsiz Pay Devrinde Gerçek Satışın Bulunmaması

Esas

2026/3152 E.

Karar

2026/3491 K.

Editoryal özet: Paydaş, babasının taşınmazdaki diğer payı kızına devretmesi üzerine önalım hakkına dayanmıştır. Davalı, aile içinde önceden kararlaştırılan paylaşımın uygulanması için bedelsiz devir yapıldığını savunmuştur. Derece mahkemeleri, devreden babanın tanık anlatımı ve aile ilişkisini birlikte değerlendirerek gerçek satış bulunmadığını kabul etmiştir. Satış niteliğinde olmayan temlikte önalım hakkı doğmayacağı gerekçesiyle dava reddedilmiş, Yargıtay sonucu onamıştır. Karar yalnız akrabalığın varlığını bütün satışlar için önalım engeli sayan bir kural olarak sunulamaz; somut olayda bedelsizlik kanıtlanmıştır.

Yargıtay 8. Hukuk Dairesi

Dernek Genel Kurulunun İptalinde Merkez Mahkemesinin Kesin Yetkisi İncelenmeden Ret Verilmesi

Esas

2026/3143 E.

Karar

2026/4681 K.

Editoryal özet: Mahkeme, dernek defterlerinde iptali istenen tarihte genel kurul kararı bulunmadığı gerekçesiyle hukuki yarar yokluğundan ret vermiş; BAM sonucu korumuştur. Yargıtay, üye-dernek ilişkisine dayalı bu davada tüzükteki İstanbul merkezinin kesin yetkili mahkemeyi belirlediğini ve bu dava şartının resen önce incelenmesi gerektiğini açıklamıştır. Anadolu yargı çevresindeki mahkemenin yetkisi gözetilmeden verilen ret bu nedenle bozulmuştur. Genel kurulun gerçekten bulunup bulunmadığı veya kararının geçerliliği henüz nihai olarak çözülmemiştir.

Yargıtay 7. Hukuk Dairesi

Fiilî Taksim İspatı Nedeniyle Önalım Talebinin Reddedilmesi

Esas

2026/3017 E.

Karar

2026/3498 K.

Editoryal özet: Paydaş, diğer payın üçüncü kişiye satışından sonra önalım hakkıyla tapu iptali ve tescil istemiştir. Davalı, mirasbırakanın ölümünden beri taşınmazın fiilen bölüşülerek kullanıldığını savunmuştur. İlk derece mahkemesi keşif, bilirkişi raporu ve tanıklar doğrultusunda fiilî taksimi kanıtlanmış bularak davayı reddetmiştir. Davacı, bölüşümü inkâr etmiş ve resmî satış bedeliyle davalının bildirdiği bedel arasındaki farkı temyize taşımıştır. Yargıtay ret hükmünü koruyan BAM kararını onamıştır. Hüküm belirli bir bedel üzerinden önalım hesabı yapmamakta; somut fiilî taksim kabulüne dayanmaktadır.

Yargıtay 7. Hukuk Dairesi

Fiili taksim kanıtlandığı için önalım talebinin reddinin onanması

Esas

2026/3151 E.

Karar

2026/3492 K.

Editoryal özet: Paydaş, satılan payın bedelinin önalımı engellemek için yüksek gösterildiğini ileri sürerek tapu iptali istemiştir. Alıcı, taş duvarla ayrılmış sınırlar ve ayrı kapılı ev bulunduğunu savunmuştur. İlk derece ve BAM fiili taksimi kanıtlanmış görerek davayı reddetmiş; Daire hükmü onamıştır. Davacının önceki ortaklığın giderilmesi dosyasında aynen taksim kararının bozulduğu iddiası sonucu değiştirmemiştir. Kararın somut kabulü fiili taksimin varlığıdır; yalnız ayrı kapı bulunmasının her dosyada yeterli olduğu veya önalım bedeli hesabının burada kesinleştirildiği söylenemez.

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi

Kooperatif Ödemelerinde Çalışan Eşin Katkısı ve Her Tasfiye Malı İçin Ayrı Hüküm

Esas

2025/9017 E.

Karar

2026/7320 K.

Editoryal özet: Katkı payı davasında kooperatif ödemeleri 1977–1987 arasında yapılmış, taşınmaz daha sonra tescil edilmiştir. Kadının 1986’dan itibaren sigortalı çalıştığı ve katkı iddiası bulunduğu saptanmıştır. Yargıtay, düzenli geliri olan eşin aksi kanıtlanmadıkça tasarruf oranında katkıda bulunduğunun kabulünü ve çalışma sonrası ödemeler yönünden hesap yapılmasını istemiştir. Başka bir taşınmazda önceki bozmanın gelir araştırması talimatına uyulmaması, bir diğer mal hakkında hiç hüküm kurulmaması ve kısmi ret için karşı vekâlet ücreti verilmemesi de bozma nedeni sayılmıştır. Tescil tarihi tek başına alacak türünü belirlememiştir.

Yargıtay 8. Hukuk Dairesi

Orman Niteliği ve Ekonomik Amaca Uygun Zilyetliğin Kanıtlanamaması Nedeniyle Tescil İsteminin Reddi

Esas

2025/2670 E.

Karar

2026/4633 K.

Editoryal özet: Davacılar ve asli müdahiller aynı Hazine taşınmazını kadim kullanım ve imar ihya iddialarıyla kendi adlarına tescil ettirmek istemiştir. İlk mahkeme orman niteliğine, BAM ise eski hava fotoğraflarında tarımsal kullanım bulunmamasına ve ekonomik amaca uygun zilyetliğin kanıtlanamamasına dayanmıştır. Tarım arazisi niteliği ve kazanım koşullarının oluşmadığı değerlendirilerek tescil reddedilmiştir. Yargıtay her iki başvurucu grubunun temyizini reddetmiştir. Sadece komşu parsellerin kullanımı veya soyut uzun süre iddiası bu dosyada yeterli görülmemiştir.

Yargıtay 7. Hukuk Dairesi

Önalım Davasında Arazi Sınırı ve Tanıklarla Kanıtlanan Fiilî Taksim

Esas

2026/3398 E.

Karar

2026/3515 K.

Editoryal özet: Taşınmazın yarı paydaşı, diğer payın kendisine haber verilmeden satılması üzerine önalım hakkını kullanmıştır. Davalı, taşınmazın uzun süredir fiilen bölünerek kullanıldığını savunmuştur. Mahallindeki incelemede arazinin ortasından yol ile dere arasında uzanan bir sınır görülmüş; mahallî bilirkişi ve tanıklar da dinlenmiştir. Derece mahkemeleri bu somut kanıtlarla fiilî taksimi kabul ederek davayı reddetmiş, Yargıtay kararı onamıştır. Karar, arazide herhangi bir çizgi veya sınır görülmesinin her durumda yeterli sayıldığı şeklinde genellenemez; kullanım düzeniyle birlikte değerlendirilmiştir.

Yargıtay 3. Hukuk Dairesi

Sözleşmeye aykırı yanlış SGK bildiriminin karşı tarafa doğurduğu cezanın mahsubu ve ceza koşulu sorumluluğu

Esas

2026/1532 E.

Karar

2026/4162 K.

Editoryal özet: Asıl davada itirazın iptali, karşı davada sözleşme alacağı ve ceza koşulu istenmiştir. 3. Hukuk Dairesi bozma sonrası raporla gerçeğe aykırı SGK bildiriminden dolayı karşı tarafa uygulanan cezaların asıl alacaktan mahsup edilmesini ve karşı davada ilgili tahsil sonucunu uygun bulmuştur. Yanlış bildirimle sözleşmeyi ihlal eden tarafın kararlaştırılan ceza koşulundan sorumluluğu da korunarak hüküm onanmıştır. Bu ceza hukuku mahkumiyeti veya SGK yaptırımının idareye karşı iptal davası değildir; özel sözleşme hesabıdır. Miktarlar ve işlem ayrıntıları verilmediğinden mükerrer tahsil tutarı veya genel indirim oranı üretilmemiştir.

Yargıtay 7. Ceza Dairesi

Ücret Ödeme Günü Cezasında Delil Takdirinin Kanun Yararına Bozmada Yeniden Yapılamaması

Esas

2023/13776 E.

Karar

2026/7674 K.

Editoryal özet: İşçi ücretlerinin geç ödendiği gerekçesiyle şirket hakkında idari para cezası uygulanmış ve sulh ceza başvuruları reddedilmiştir. Kanun yararına bozma isteminde sözleşmede ödeme günü belirlenmediği, aylık dönemsel ödemelerin gecikme sayılamayacağı savunulmuştur. Yargıtay ücret ödeme tarihini yeniden hesaplamamış; hâkimliğin ileri sürülen nedenler yönünden delilleri tartışıp takdir ederek hüküm kurduğunu belirlemiştir. Delil takdirine ilişkin kararların bu olağanüstü yolla yeniden incelenemeyeceği gerekçesiyle bozma istemini reddetmiştir. Ücretin ayın hangi gününde ödenebileceğine dair istem açıklamaları Dairenin kabul edilmiş esası değildir.