Aradığınız içtihada ulaşın
Mahkeme türünü seçin veya doğrudan konu ve karar numarasıyla arayın.
4.150 karar
En yeni karar önceYargıtay 11. Hukuk Dairesi
Hizmet tespiti davası için sicilden silinen şirketin ek tasfiyeyle ihyası
- Esas
- 2015/1277 E.
- Karar
- 2015/1886 K.
Editoryal özet: İşçi hizmet süresinin tespiti için dava açınca işveren şirketin 2009’da tasfiye kapanışıyla sicilden silindiği anlaşılmıştır. Mahkeme zorunlu hukuki işlem sürerken tasfiyenin eksiksiz tamamlandığından söz edilemeyeceğini kabul etmiş; şirketin ek tasfiye için yeniden tesciline ve önceki tasfiye memurunun görevlendirilmesine karar vermiştir. Yargıtay onamıştır. Somut ihya hizmet tespiti davasının yürütülmesi amacına dayanır. Şirketin sürekli ticari faaliyete dönüşü veya bütün tasfiye işlemlerinin baştan geçersizliği sonucu çıkarılamaz. Kaynaktaki ek tasfiyeye ilişkin madde numarası doğru norm olarak tekrarlanmamalıdır.
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi
Hatalı hesaplanan işe başlatmama tazminatının iyiniyetli işçiden geri istenmesi
- Esas
- 2013/8232 E.
- Karar
- 2015/4644 K.
Editoryal özet: İşveren 2010’da işe başlatmama tazminatını giydirilmiş ücretle ödemiş; 2011 bilirkişi raporuyla fazla hesabı öğrendikten sonra 2012’de iade istemiştir. Daire somut olaya eski BK’nın bir yıllık öğrenme süresini uygulamıştır. Ayrıca işçinin işveren hesabına güvenerek iyiniyetle kabulünü, ekonomik konumları ve geri verme anında elde kalan miktarın belirlenmemesini değerlendirmiş; iade kabulünü bozmuştur. Kaynak yeni TBK’daki iki yıllık süreyi de ayrı aktarır. Bu olay her muhasebe hatasında iadenin imkansız olduğu anlamına gelmez; öğrenme tarihi, işçinin bilgisi ve elde kalan zenginleşme somutlaştırılmalıdır.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi
Aynı sınıftaki mallarda bağlantı kurulması ihtimali nedeniyle marka ret kararının bozulması
- Esas
- 2014/15360 E.
- Karar
- 2015/865 K.
Editoryal özet: Önceki marka sahibi başvuruya itiraz etmiş, kurum ve mahkeme işaretleri yeterince farklı bulmuştur. Mahkeme televizyon yayıncılığıyla giysiyi ayırmışsa da Daire önceki markanın da yirmi beşinci sınıf malları kapsadığını saptamıştır. Yazılış, okunuş ve renklerin ortalama tüketicide bağlantı dahil karıştırılma ihtimali oluşturduğu kabul edilerek ret bozulmuştur. Genel açıklamadaki çağrıştırma ifadesi somut mal kapsamı ve benzerlik incelemesinden koparılmamalıdır. Olay eski 556 sayılı KHK dönemindedir; güncel SMK itiraz usulü ve süreleri doğrudan bu karardan çıkarılmaz.
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi
Okul İşçisinin Aralıklı Çalışmasının Hizmet ve İzin Hesabında Birleştirilmesi
- Esas
- 2013/25800 E.
- Karar
- 2014/36005 K.
Editoryal özet: Okulda yılın eğitim dönemlerinde çalışan işçinin kıdem, ihbar ve yıllık izin alacakları her yıl kesintisiz çalışmış gibi hesaplanmıştır. Yargıtay çoğunluğu, okulun tatil dönemlerinde de faaliyetlerinin sürdüğünü ve işçinin çalışmasının aralıklı nitelikte olduğunu kabul etmiştir. Önceki çalışma dönemleri tasfiye edilmediğinden fiilen geçen aralıklı hizmetler birleştirilerek hesap yapılmalıdır; çalışılmayan boşlukların kesintisiz hizmete eklenmesi doğru değildir. Hüküm bu nedenle bozulmuştur. Karşıoy ise işi eğitim dönemine özgü mevsimlik iş sayarak yıllık izin talebinin reddedilmesi gerektiğini savunmuş, çoğunluk bu görüşü benimsememiştir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi
İnternet Haber İçeriğinin Ölçüyü Aşan İzinsiz Kullanımı ve Telif Tazminatı
- Esas
- 2014/13189 E.
- Karar
- 2014/19754 K.
Editoryal özet: İnternet sitesi sahibi, haber, yazı ve videolarının başka bir sitede izinsiz kullanıldığını ileri sürerek telif tazminatı istemiştir. Davalı, kaynak gösterdiğini ve içeriklerin davacıya ait olmadığını savunmuştur. Mahkeme, içeriklerin unsurlarının bir araya getirilme biçimi ve üslubuyla eser niteliği taşıdığını; kullanımın amacın haklı gösterdiği ölçüyü aştığını kabul etmiştir. FSEK 68 kapsamında rayiç bedelin üç katına hükmedilmiş, fazla istem reddedilmiştir. Yargıtay bu hükmü onamıştır. Karar, atıf yapılmasının tek başına sınırsız yeniden yayım izni vermediğini somutlaştırır; her haber bilgisinin otomatik eser olduğu sonucunu içermez.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi
Eski Uluslararası Bagaj Kaybında Gerçek Zarar, Sorumluluk Tavanı ve Manevi Tazminat
- Esas
- 2014/12049 E.
- Karar
- 2014/19118 K.
Editoryal özet: Bagajı kaybolan yolcu lehine doğrudan tazminat tavanı ve manevi tazminata hükmedilmiştir. Yargıtay, kayıp 26.03.2011 öncesi olduğundan Montreal Sözleşmesi yerine Varşova Konvansiyonunun 4 nolu Montreal Protokolüyle değişik hükümlerini uygulamıştır. Önce gerçek zarar belirlenip tavanla karşılaştırılmalıdır. Ayrıca olayda bagaj kaybının kişilik hakkını ihlal ettiği kabul edilemediğinden manevi tazminat koşulları oluşmamıştır. Hüküm bu iki nedenle bozulmuştur. Alt mahkemenin Montreal Sözleşmesi gerekçesi Yargıtayın benimsediği hukuk rejimi değildir; tarihsel ayrım görünür tutulmalıdır.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, 2013/16672 E., 2014/17367 K.
- Esas
- 2013/16672 E.
- Karar
- 2014/17367 K.
Resmî metinden aktarımı okuyun
Resmî metinden: davacı vekili Av. C.. A.. ile asıl ve birleşen davada davalı vekili Av. M.. Ş.. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, taraflar arasında düzenlenen sigorta acenteliği sözleşmesinin davalı tarafından haksız feshedildiğini ileri sürerek ve ıslah isteminde bulunarak, ödenmemiş komisyon alacağı için 1.000.00 TL, geç ödenen ve alıkonulan komisyon alacağından kaynaklanan zarardan dolayı 1.000.00 TL, gelir kaybından dolayı 1.000.00 TL ve portföy tazminatı 667.252.42 TL'nin 01.01.2009 tarihinden itibaren avans faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı vekili, yetkili mahkemenin sözleşmede belirtildiği üzere İstanbul mahkemeleri olduğunu, anılan sözleşmenin feshedildiğini, müvekkilinin alacağının bulunduğunu, sözleşme hükümlerine göre müvekkilinin sözleşmeyi feshedebileceğini, esasen davacının ihlali nedeniyle sözleşmenin haklı nedenle feshedildiğini, başka sigorta şirketinin de acenteliğini yaptığının belirlendiğini, portföy veya başka adla tazminat istemeyeceğinin kararlaştırıldığını, bir alacağının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir. Birleşen davada davacı vekili, müvekkilinin sigorta acenteliği sözleşmesinden dolayı bakiye prim alacağının bulunduğunu ileri sürerek, 9.059.80 TL'nin avans faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.
Yargıtay 15. Hukuk Dairesi
2014 kararında geç ödenen eser bedelinde genel enflasyon verisi yerine somut zarar ispatı
- Esas
- 2014/17 E.
- Karar
- 2014/5253 K.
Editoryal özet: Eser bedelinin geç ödenmesinde 1985–2001 enflasyonu ve iş için araçların satılması ileri sürülmüştür. Daire, temerrüt faizini aşan zararda genel ekonomik verilerin tek başına yeterli olmadığı ve kişisel somut kaybın ispatlanması gerektiği yaklaşımını uygulamıştır. İddialar somut delille desteklenmediğinden kabul hükmü reddedilmek üzere bozulmuştur. Bu 2014 tarihli somut ispat çizgisidir. Sonraki yıllarda uzun süreli değer kaybı ve ekonomik verilerle ispatı değerlendiren kararlarla birlikte tarih ve olay ayrımı korunarak sunulmalıdır; bugünkü bütün davalar için tek değişmez yöntem olarak gösterilmemelidir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi
Kaskoda Geç Hasar İhbarı ve Teminat Dışılığı İspat Yükü
- Esas
- 2014/14628 E.
- Karar
- 2014/11900 K.
Editoryal özet: Tek taraflı kazada ağır hasarlanan kasko sigortalı araç için tazminat istenmiştir. İlk derece mahkemesi, ihbarın gecikmesi, alkol raporundaki saat ve yer kuşkuları ile sürücünün yaralanmamasından hareketle ispat yükünü sigortalıya geçirerek davayı reddetmiştir. Yargıtay, kasıtlı veya açıkça kötü niyetli yanlış ihbarın somut delillerle kanıtlanmasını aramıştır. Kazadaki yer ve görevliler bakımından kayıtların uyumu karşısında alkol ve sürücü değiştirme iddiaları kanıtlanmamıştır. Geç ihbarın tek başına teminat dışılık doğurmayacağı belirtilerek davanın esası incelenmek üzere hüküm bozulmuştur.
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi
Gebelik nedeniyle fesih iddiasında ayrımcılığı gösteren delilin ve ispat yükünün değerlendirilmesi
- Esas
- 2012/33335 E.
- Karar
- 2014/25434 K.
Editoryal özet: İşçi gebeliği nedeniyle işten çıkarıldığını ileri sürmüş; ilk derece ayrımcılık tazminatını kabul etmiştir. Daire ayrımcılık yasağı ve işçinin ihlali güçlü biçimde gösteren delili üzerine işverenin karşı ispat yükünü açıklamıştır. Somut olayda davacı tanık dinletmemiş, dinlenen işveren tanıkları ise gebelik/doğum nedeniyle farklı muamele görmediklerini bildirmiştir. İddia kanıtlanmadığı için kabul bozulmuştur. Bu sonuç gebelikte feshi serbest kılmaz; ayrımcılığın ispatına ilişkin somut dosya değerlendirmesidir. Kararda aktarılan AB direktifi Türk mevzuatından ayrı karşılaştırmalı açıklama niteliğindedir.
Yargıtay 12. Ceza Dairesi
Kayıtlı telefon numarasının rıza dışında verilmesi ve ele geçirilmesi
- Esas
- 2014/607 E.
- Karar
- 2014/16665 K.
Editoryal özet: Bir kişinin kendisinde kayıtlı eski kız arkadaşına ait telefon numarasını onun rızası dışında başka kişiye vermesi nedeniyle beraat hükümleri kurulmuştur. Daire çoğunluğu, telefon numarasını kişisel veri kabul etmiş ve hukuka aykırı veren ile ele geçirenin eylemlerinin TCK m. 136 kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini belirterek hükümleri bozmuştur. Kararda kayıtlı veri, seçimlik hareket, hukuka uygunluk nedeni ve failin hukuka aykırılığı bilmesi ayrı incelenir. Karşı oy, kişisel veri kavramının ceza hukuku sınırı ile belirlilik ilkesini tartışarak beraatlerin korunmasını savunur. Karar 6698 sayılı Kanundan öncedir; karşı oydaki mevzuatta veri tanımı bulunmadığı ve tasarıya ilişkin açıklamalar güncel mevzuat bilgisi olarak aktarılamaz.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi
Oyda İmtiyazın On Beş Oy Sınırından İstisnasında Süresinde Mahkeme Başvurusu
- Esas
- 2014/6529 E.
- Karar
- 2014/12954 K.
Editoryal özet: Halka açık şirket, bazı paylara tanınmış elli oyun TTK 479/2’deki on beş oy sınırından istisna edilmesini istemiştir. Mahkeme üç yıllık geçiş ve uyarlama düzenine dayanarak istemi reddetmiştir. Yargıtay, geçiş süresi içinde mahkemeye istisna başvurusu yapılabileceğini ve başvurunun bu süre içinde olduğunu belirtmiştir. Kurumsallaşma projesi veya haklı sebep yönünden esas incelenmeden ret verilemeyeceği kabul edilerek karar bozulmuştur. Karar oy imtiyazını kesin korumamış; yalnız başvurunun esasının değerlendirilmesini istemiştir. Geçiş süresi bugün yeni bir hak düşürücü süre gibi tekrarlanmamalıdır.
Karar kartlarında editoryal özetler, resmî yayının özetleri veya “Resmî metinden aktarım” olarak belirtilen kaynak bölümleri yer alır. Her kararın tam metni ve resmî kaynak bağlantısı kendi sayfasında bulunur.