İçtihat Arşivi

Resmî yayının özetinden: Bir idari işlemin bir kişi tarafından idari yargı yerinde dava konusu edilebilmesi için o idari işlemin dava açan kişiye ilişkin olması ya da işlemin o kişinin menfaatini ilgilendirmesi gerektiği, olayda davacı bankanın taşınmazın maliki olmayıp, ipotek alacaklısı olarak bu davayı açtığı, dava konusu imar planının ipotek alacaklısı olarak davacının menfaatini etkileyen bir yönü bulunmadığı, davanın ehliyet yönünden reddine karar verilmesi gerektiği, davalı idare lehine vekalet ücreti takdir edilebilmesi için usulüne uygun şekilde savunma dilekçesinin sunulması ve dava takibine ilişkin görevlerin yerine getirilmesi gerektiği, Mahkemece verilen ilk incelemeye esas ara kararına verilen yanıtın savunma dilekçesi olarak kabul edilemeyeceği ve davalı idare vekilince dava takibine ilişkin herhangi bir görevin de yerine getirilmediğinin açık olduğu hakkında.

Resmî yayının özetinden: i. İdari işlemin sebep unsurunun idari işlemin tesis edildiği tarihten sonra ortadan kalkmasının, idari işlemlerin hukuka uygunluk denetiminin işlemin tesis edildiği tarihteki hukuki duruma göre gerçekleştirileceği yolundaki yargılama hukuku ilkesinin istisnasını oluşturduğu, ii. Asliye hukuk mahkemesi kararının, temyiz incelemesi neticesinde bozulmak suretiyle tüm sonuçlarıyla birlikte hukuk âlemindeki varlığının sona erdiği dikkate alındığında, bakiye karar harcının tahsili amacıyla 6183 sayılı Kanun’un 37. maddesi uyarınca tesis edilen dava konusu işlemde vergi mahkemesinin davanın reddi yolundaki kararının verildiği tarih itibarıyla hukuka uygunluk bulunmadığı, iii. 492 sayılı Kanun'un 28. maddesinde 24/05/2013 tarih ve 6487 sayılı Kanun'la yapılan değişiklik ile karar ve ilam harçlarının vadesi (ödeme zamanı) açıkça belirlendiğinden, karar ve ilam harçları yönünden vade tarihini belirlemeye yönelik 6183 sayılı Kanun'un 37. maddesi uyarınca işlem tesis edilmesine de gerek bulunmadığı hakkında.

Resmî metinden: I. DAVA Davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekkillerinin murisi ... ... 'ın oyunculuğunu üstlendiği ve dava dilekçesinde isimleri tek tek sayılan kırk beş adet filmin yapımcısı olan davalının halen başta televizyon kanallarına olmak üzere filmlerin satışını yaparak gelir elde ettiğini, aynı filmleri CD ve DVD olarak da sattığını, murislerinin bu filmlerdeki icrasından dolayı sadece sinema gösterimi için ücret aldığını, 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu’nun (5846 sayılı Kanun) 80 inci maddesi gereğince eser sahibinin hakları ile bağlantılı haklar kapsamında icracı sanatçı sıfatıyla sahip olduğu haklar karşılığında bugüne kadar murislerine yahut ölümünden sonra kendilerine hiçbir ödeme yapılmadığını, icracı sanatçının filmler üzerinde eser sahibinin yanında komşu haklara sahip olduğunu, aynı Kanun’un 52 nci maddesi gereğine eserlerden doğan hakların kullanımının ancak yazılı olarak devredilebileceğini, dava konusu filmlerden elde edilen gelirlerde sinema gösterimi dışında elde edilen gelirlerin de dikkate alınması ve icracı sanatçıya da bu kapsamda ödeme yapılması gerektiğini ileri sürerek hesaplanan payın üç katı tutarı tazminata hükmedilmesine, dava konusu filmlerin televizyonlarda gösterilmesinden kaynaklanan haklar karşılığı fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 20.000,00 TL, filmlerin sinema ve televizyon kanalları dışında satışından doğan haklar karşılığında sağlanan gelirlerden dolayı da 10.000,00 TL olmak üzere 30.000,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Resmî yayının özetinden: Yan dal uzmanlığı bulunan hekimlerin özel hastanelerin ana dal kadrolarında çalıştırılması istemiyle yapılan başvurularda, Sağlık Bakanlığı Kapasite Değerlendirme Komisyonu Prensip Kararları ile alınan planlama ilkeleri çerçevesinde davalı idarece yapılacak olan değerlendirmelerde, başvuru dilekçesinin idarenin kayıtlarına girdiği tarihte geçerli olan planlama verilerin esas alınması gerektiği, vakıf yüksek öğretim kurumunda çalışan hekim bulunması halinde bu sayının kamu payına dahil edilmesi gerektiği ve değerlendirme tarihinde çalışılmak istenilen ilde ilgili yan dalda kamu ve özel sektörde çalışan hekim bulunmaması halinde ildeki sağlık hizmeti sunumunun sürdürülebilirliğinin sağlanması ve yan dal uzman hekimi ihtiyacının karşılanmasına öncelik verilmesi amacıyla özel sağlık tesislerinde çalıştırılabileceği öngörülen sayıda uzman hekimin çalışmasına, kamu payına tekabül eden sayıda hekimin istihdam edilmesi beklenmeksizin izin verilmesinin kamu yararı ve hizmet gereklerine uygun olacağına ilişkin karar.