BU MAKALEYLE İLGİLİ KARARLAR
İstinaf ve Temyizde Parasal Kesinlik Sınırları
Bu makaleyle ilişkilendirilen 26 kararı konu, daire veya karar numarasıyla daraltabilirsiniz.
← Makaleye geri dönünTüm karar arşivini açın →Aradığınız içtihada ulaşın
Mahkeme türünü seçin veya doğrudan konu ve karar numarasıyla arayın.
26 karar
En yeni karar önceYargıtay 7. Hukuk Dairesi
Eski eşin kullanım savunmasında mülkiyet çekişmesi bulunmayınca maktu vekalet ücreti ve ayrıntılı karşıoy
- Esas
- 2025/5042 E.
- Karar
- 2026/2617 K.
Editoryal özet: Boşanma sonrası eski eşin kullanımındaki daire dava sırasında boşaltılmış, elatmanın önlenmesi konusuz kalmıştır. 7. Hukuk Dairesi çoğunluğu mülkiyetin kime ait olduğunun çekişmesiz, savunmanın kişisel kullanım iznine dayalı olmasını esas alıp 484.000 TL nispi vekalet ücretini 30.000 TL maktuya çevirmiştir. Karşıoy tüm mülkiyete dayalı elatma davalarının niteliği ve ön inceleme sonrası boşaltma nedeniyle nispi ücreti savunmuştur. Ayrı ecrimisil ret istemine ilişkin temyiz 115.573,05 TL değerin dava yılı sınırı altında kalmasından reddedilmiştir. Bu nedenle boşanmayla otomatik kötüniyet veya ecrimisil hakkının esası Dairece kabul/red olarak yeniden çözümlenmemiştir.
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi
Şoförün Alkol Kullandığının İspatı, Takograf Hesabı ve Tarafa Göre Temyiz Sınırı
- Esas
- 2026/1460 E.
- Karar
- 2026/4329 K.
Editoryal özet: Tır şoförü, alkol kullandığı gerekçesiyle fesih üzerine işçilik alacaklarını istemiştir. BAM, olayı gören tanık dinletilmediği, alkol tespiti veya kabul bulunmadığı için haklı feshin ispatlanmadığını kabul etmiştir. Görgüye dayanmayan tanık anlatımları yerine çalışma ve tatil ücretlerini yalnız takograf kayıtlarıyla belirlemiştir. Yargıtay işverenin temyizini reddederek bu hükmü onamıştır. İşçinin reddedilen kısma ilişkin temyizi ise dava tarihine göre uygulanan parasal sınırın altında kaldığından esasa girilmeden reddedilmiştir. İki tarafın kanun yolu sonuçları farklıdır.
Yargıtay 1. Hukuk Dairesi
7550 Sayılı Kanun Sonrasında Dava Tarihindeki Temyiz Sınırının Uygulanması
- Esas
- 2025/5352 E.
- Karar
- 2026/3668 K.
Editoryal özet: Muris muvazaasına dayalı tapu davasında bölge adliye mahkemesi, verdiği kararın kesin olduğunu kabul ederek temyiz dilekçesini ek kararla reddetmiştir. Daire, 7550 sayılı Kanunla HMK Ek 1 hükmünde yapılan değişikliği esas alarak parasal sınırın dava tarihine göre uygulanması gerektiğini açıklamıştır. Somut dosyada hükmün temyize açık olduğunu belirleyip ek ret kararını kaldırmış, ardından asıl kararı inceleyerek onamıştır. Kanun yoluna kabul ile davanın esasındaki sonuç ayrılmış; temyizin açılması davacının esas talebinin kabul edilmesi anlamına gelmemiştir.
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi
İş gideri avansının banka ve günlük yazışma hesabıyla kapandığı kabulü ve işverenin iade davasının reddi
- Esas
- 2026/1443 E.
- Karar
- 2026/4046 K.
Editoryal özet: İşveren işçiye banka üzerinden verilen iş avanslarının kişisel borç ve düğün gideri olduğunu savunup iade istemiştir. Alt derece ve BAM günlük yazışmalar, iş/mazot/yemek giderleri, para iadeleri ve hesaplaşmayı birlikte değerlendirerek avansların iş için kullanılıp kapandığını kabul etmiştir. 9. Hukuk Dairesi birleşen iade reddini onamış; asıl işçilik davası temyizini 2022 dava tarihi parasal sınırıyla reddetmiştir. Bankadaki giriş-çıkış farkı tek başına işçinin kalan kişisel borcu sayılmamıştır. Her belgesiz harcama serbest bırakılmamış; kayıt bütünü ve fiili hesap uygulaması bu somut dosyada yeterli görülmüştür.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi
Kredili Hisse İşleminde Yanıltıcı Bilgi, Yönlendirilen Uygunluk Testi ve Bankanın Kusuru
- Esas
- 2025/5420 E.
- Karar
- 2026/2438 K.
Editoryal özet: Yatırımcı kredili hisse işlemlerinde yanlış yönlendirildiğini ileri sürmüştür. Mahkemeler, payların gün sonunda zorunlu satılacağı yönündeki yanlış bilgiyi, yönlendirilerek doldurulan uygunluk testini ve zararın telafi edileceği söylenerek işlemlerin sürdürülmesini değerlendirmiştir. Bankanın ağırlıklı kusurunu kabul etmiş, yatırımcının sürekli zarara rağmen devam etmesini de birlikte kusur saymıştır. Daire bankanın itirazlarını reddederek kısmi kabulü onamıştır. Yatırımcının reddedilen küçük bölüme ilişkin temyizi ise dava tarihindeki parasal sınır nedeniyle incelenmemiştir. İşlem onayı, somut yanıltıcı bilgilendirmeye ilişkin sorumluluğu kendiliğinden ortadan kaldırmamıştır.
Yargıtay 12. Hukuk Dairesi
Tahliye Kararının Tavzihinde Temyiz Sınırı ve Yıllık Kira Bedelinin Tarihi
- Esas
- 2025/9620 E.
- Karar
- 2026/719 K.
Editoryal özet: Alacaklılar, tahliye kararında taşınmaz numarasının beş yerine sekiz olarak düzeltilmesini istemiş; tavzih reddedilmiş ve temyiz de parasal kesinlikten geri çevrilmiştir. Yargıtay yıllık kira tutarı sınırı geçtiğinden temyiz ret ek kararını kaldırmış, tavzihin reddini ise onamıştır. Çoğunluk karşılaştırmada takip tarihindeki bir yıllık kira bedelini esas almıştır. Karşıoy sonuçta temyizin mümkün olduğuna katılmış ancak kira bedelinin icra mahkemesinde davanın açıldığı tarihe göre alınması gerektiğini savunmuştur. Dolayısıyla görüş ayrılığı sonuçta değil gerekçededir.
Yargıtay 12. Hukuk Dairesi
Yalnız Maktu Vekalet Ücreti ve Gider İçin İstinafta Kesinlik Değerinin Belirlenmesi
- Esas
- 2025/8730 E.
- Karar
- 2026/605 K.
Editoryal özet: İcra emrinin iptali şikayeti kabul edilen başvurucu, yalnız vekalet ücreti ve yargılama giderini istinafa taşıdı. Daire, temyize gelen değerin bu maktu ücret ve gider kalemleri olduğunu, ilk derece karar tarihindeki kesinlik sınırını aşmadığını belirledi. Bölge adliye mahkemesinin temyiz talebini reddeden son kararını onadı.
Yargıtay 12. Hukuk Dairesi
Tahliye itirazının kaldırılmasında parasal sınır için takip tarihinin esas alınması ve başvuru tarihi karşıoyu
- Esas
- 2025/8362 E.
- Karar
- 2026/181 K.
Editoryal özet: Tahliye taahhüdüne dayalı itirazın kaldırılması ve tahliyede 12. Hukuk Dairesi çoğunluğu, İİKEk 1/2 deki dava tarihini takip hukukunda takip tarihi olarak yorumlamıştır. 23.08.2024 takibindeki yıllık 54.000 TL kira temyiz sınırının altında olduğundan başvuru reddedilmiştir. Karşıoy, bağımsız icra mahkemesine 06.02.2025 başvurunun tarihini ve o tarihteki yıllık kirayı esas almak gerektiğini savunmuştur. Her iki hesapta da karar kesin olduğundan karşıoy sonuca katılmış, yalnız gerekçeye ayrılmıştır. Bu özel icra yorumunu genel mahkemede kira davasının üç aylık değerine veya eski BAM karar yılı yaklaşımına dönüştürmemek gerekir.
Yargıtay 3. Hukuk Dairesi
Tahliye taahhüdüne dayalı itirazın iptalinde üç aylık kira ve dava tarihindeki parasal sınır
- Esas
- 2025/3943 E.
- Karar
- 2025/6403 K.
Editoryal özet: Tahliye taahhüdüne dayalı itirazın iptali davasında temyiz istemi incelenmiştir. 3. Hukuk Dairesi HMK 362 kapsamında kira alacağı dışındaki kira davalarında üç aylık kira toplamını esas almış; 9.000 TL değerin 7550 sayılı değişiklik uyarınca dava tarihindeki 107.090 TL temyiz sınırının altında kaldığını belirtmiştir. Başvuru miktardan reddedilmiştir. Tahliye taahhüdünün geçerliliği ve teslim tarihi esastan onanmış sayılmaz; temyiz kapalı bulunmuştur. Bu karar genel mahkemedeki itirazın iptaline ilişkindir; icra mahkemesindeki itirazın kaldırılması için İİKdeğeri ve özel kanun yolu rejimi ayrıca ayrılmalıdır.
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi
Önalımda Fiilî Taksim, Tarım Arazileri ve Kesinlik Sınırına İlişkin Karşı Oylar
- Esas
- 2025/2082 E.
- Karar
- 2025/5572 K.
Editoryal özet: Paydaşlar, dört taşınmazdaki pay satışları için önalım istemiş; alt mahkemeler fiilî taksim nedeniyle reddetmiştir. Çoğunluk bir taşınmaza ilişkin temyizi miktardan reddetmiş, diğer üçündeki ret hükmünü onamıştır. Karşı oylarda yeni kanun uyarınca dava tarihindeki parasal sınırın uygulanması gerektiği savunulmuştur. İkinci karşı oy ayrıca tarım arazilerinde bölünmeyi önleyen düzenlemeler nedeniyle fiilî taksimin önalıma engel sayılmasına itiraz etmiştir. Karar bu ayrışmalarla okunmalıdır: uzun fiilî taksim açıklamaları çoğunluğun ayrıntılı gerekçesi değildir ve muhalefetin vardığı tarım arazisi sonucu çoğunlukça benimsenmemiştir.
Yargıtay 3. Hukuk Dairesi
Sağlık Belgeleriyle İspatlanan Konut İhtiyacı ve Hatalı Temyiz Reddinin Kaldırılması
- Esas
- 2025/927 E.
- Karar
- 2025/6060 K.
Editoryal özet: Kiraya veren, tedavi amacıyla bulunduğu şehirde konuta ihtiyacı olduğunu ileri sürmüştür. Sağlık belgeleri, tapu kayıtları ve tanıklar değerlendirilerek tahliye kararı verilmiş; istinaf başvurusu reddedilmiştir. BAM ayrıca temyiz istemini miktardan reddetmiştir. Yargıtay, metinde hesaplanan kira tutarının uygulanmış temyiz sınırını geçtiğini belirterek ek ret kararını kaldırmıştır. Esasta ise ispat yükü altındaki davacının sağlık belgeleri ve taşınmaz kayıtlarıyla samimi ihtiyacı kanıtladığını kabul edip tahliye hükmünü onamıştır.
Yargıtay 3. Hukuk Dairesi
Unvanı değişen kiracı şirkette yetkili imzalı tahliye taahhüdü ve belirlenemeyen ciro kirasında temyiz
- Esas
- 2025/1914 E.
- Karar
- 2025/5401 K.
Editoryal özet: Kiracı şirket unvan değişikliğini yeni kiracı gibi ileri sürmüş; taahhüt imzasını ve belgenin teslimden sonra düzenlendiğini tartışmıştır. Teknik inceleme imzayı taahhüt tarihinde tek başına yetkili şirket temsilcisine bağlamış, aynı gün/teslimden önce düzenleme savunması kanıtlanmamıştır. 3. Hukuk Dairesi süresinde takip ve davayla verilen tahliyeyi onamıştır. Ayrıca garanti edilen asgari bedel veya cirodan yüksek olanın ödeneceği sözleşmede dava tarihindeki ciro kirası belirlenemediğinden temyiz yolu açık tutulmuştur. Her unvan değişikliği yeni kiracı veya her değişken bedel otomatik kesinlik dışı sayılmamış; somut şirket ve kira maddesi incelenmiştir.
Karar kartlarında editoryal özetler, resmî yayının özetleri veya “Resmî metinden aktarım” olarak belirtilen kaynak bölümleri yer alır. Her kararın tam metni ve resmî kaynak bağlantısı kendi sayfasında bulunur.