İçtihat Arşivi

Yargıtay 3. Hukuk Dairesi

Kaçak Elektrik Tahakkukunda Dağıtım Şirketinin İspat Yükü ve İade Hükmünün Düzeltilmesi

Esas

2026/1332 E.

Karar

2026/4206 K.

Editoryal özet: Tarımsal abone, kaçak kullanım faturalarını ödemiş, yaklaşık yedi ay sonra bedelin iadesi için dava açmıştır. Mahkemeler kaçak işleminin usulüne uygun olmadığını kabul ederek iadeye karar vermiştir. Yargıtay, kaçak kullanım tespitini ileri süren dağıtım şirketinin doğru bulgu ve belgelerle ispat yükü taşıdığını, raporun denetime elverişli olduğunu belirterek şirketin itirazlarını reddetmiştir. Hükümdeki fatura toplamı maddi hatasını ise yeniden yargılama gerektirmeden düzeltmiştir. Sonuç 101.518 TL’nin iadesi ve belirtilen 100 TL bölümüne ödeme tarihinden yasal faiz uygulanmasıdır; yalnız ödeme yapılması borç ikrarı sayılarak dava reddedilmemiştir.

Yargıtay 8. Hukuk Dairesi

Kadastroda Tapu Kapsamı, Eski Yüzölçüm Artırımı ve Harici Paylaşım

Esas

2025/648 E.

Karar

2026/4713 K.

Editoryal özet: Tapu maliklerinin mirasçıları, kadastroda başka kişiler adına belirlenen parsellerde kayıt miktarlarının tamamlanmasını istemiş; Orman İdaresi de katılmıştır. Önceki bozmalarda tapuların zemine uygulanması, yüzölçüm artırma davasında önceki maliklerin taraf olup olmadığı ve harici paylaşım araştırması istenmiştir. Uyma sonrası mahkeme, değişir sınırlı tapu miktarları, kayıtların diğer parsellerde karşılanan kısmı ve zilyetliği değerlendirerek davayı kısmen kabul etmiştir. Yargıtay, bozma gereklerinin yerine getirildiğini ve kazanılmış hak durumunu gözeterek hükmü onamıştır.

Yargıtay 3. Hukuk Dairesi

Kısmen kabulde karar harcının diğer giderler gibi yeniden oranlanmadan davalıya yüklenmesi

Esas

2026/4583 E.

Karar

2026/4293 K.

Editoryal özet: Ortak taşınmaz ve rehabilitasyon projesi amacıyla gönderildiği ileri sürülen paralar için açılan davada önceki bozma, kişisel hesaptan gelen kanıtlı havalelerle şirket hesabından gelen ödemeleri ayırmıştır. Son mahkeme bu ayrımı uygulayarak davayı kısmen kabul etmiştir. Daire esas hesabı bozmaya uygun bulmuş; ancak karar ve ilam harcının diğer yargılama giderleri gibi kabul-ret oranına göre yeniden paylaştırılmasını yanlış görmüştür. Davacının peşin ve ıslah harcı davalıdan karşılanacak, bakiye harç Hazineye ödenecektir. Yeniden yargılama gerektirmeyen bu hata düzeltilerek hüküm onanmıştır.

Yargıtay 11. Hukuk Dairesi

Sermaye Artırım Kararına Karşı Geç Açılan Davada Bozmaya Uyularak Verilen Reddin Onanması

Esas

2026/1658 E.

Karar

2026/4036 K.

Editoryal özet: Ortak, çağrılmadığı sermaye artırım toplantısı sonucunda payının yüzde yirmi beşten yüzde bire indirildiğini ileri sürmüştür. Bozmaya uyan BAM,2016artırımından sonra 2018de açılan davayı geç bularak reddetmiştir. Gerekçede sermaye artırımının tesciline özgüTTK 456/4ve 353atıfları kullanılmıştır. Yargıtay, uyulan bozma doğrultusunda hüküm kurulduğunu belirterek reddi onamıştır. Pay sulandırmasının haklılığı veya çağrının geçerliliği esas bakımından kabul edilmemiştir. Bu özel tescil anlatımı, bütün genel kurul iptal davalarında sürenin tescilden başladığı genel kuralı olarak kullanılmamalıdır.

Yargıtay 3. Hukuk Dairesi

SGK sözleşmesinde hasta kimliğiyle damar izi kaydı uyuşmazlığının cezai işlem bakımından değerlendirilmesi

Esas

2026/3919 E.

Karar

2026/4210 K.

Editoryal özet: Özel hastane yerine başka kişinin biyometrik kaydıyla fatura düzenlendiği iddiasına dayalı 290.000 TL sözleşme cezasına karşı borçsuzluk istemiştir. Önceki bozma uygulamanın zorunlu olduğu dönem ve hasta tarihleri yönünden uzman incelemesi istemiştir. Sonraki kabul yeniden bozulmuş; 3. Hukuk Dairesi kimlik numarasıyla damar izi kaydı uyuşmayan hastalar yönünden cezai işlemi gözetme gerektiğini belirterek hastanenin karar düzeltmesini reddetmiştir. Bu karar tüm sağlık verisi işlemenin ölçülü ve hukuka uygunluğu veya biyometrik sistemin her dönemde zorunluluğu hakkında genel hüküm değildir; özel sözleşme ihlali ve somut kimlik eşleşmesidir.

Yargıtay 3. Hukuk Dairesi

Simsarlık Belgesinin Aslını İbraz ile Birleşen Teminat Bonosu Davasının Ayrı İspatı

Esas

2025/6245 E.

Karar

2026/4182 K.

Editoryal özet: Daire, imzası inkar edilen ek sözleşmenin aslını veya bulunduğu dosyayı kesin süreye rağmen bildiremeyen simsarın alacak davasının reddini onadı. Birleşen menfi tespitte ise inşaat sözleşmesinin cezai şart hükmü, verilen teminat tutarı ve ilgililerin beyanlarıyla bononun teminat bağlantısının ispatlandığını kabul etti. BAM'ın birleşen davayı da reddetmesini bozdu; aynı dosyadaki iki belge ve ispat sorunu ayrı sonuçlandı.

Yargıtay 3. Hukuk Dairesi

Tacirin Boş Alanlarla İmzaladığı Elektrik Sözleşmesinde Kâr Oranı ve İrade Fesadı İspatı

Esas

2026/4930 E.

Karar

2026/4216 K.

Editoryal özet: Elektrik tedarik sözleşmesini imzalayan tacir, düşük kâr oranı sözü verilmesine rağmen boş alanların sonradan daha yüksek oran ve ceza hükümleriyle doldurulduğunu ileri sürerek alacak istemiştir. Sunulan sözleşme nüshalarında aynı yüksek oran bulunmuş, iddia edilen başka mutabakat ispatlanamamıştır. Daire, alanların anlaşmaya uygun doldurulacağı beklentisiyle boş imza atıldığını söylemenin tek başına irade fesadını kanıtlamadığını belirtmiştir. Basiretli davranma yükümlülüğü de gözetilerek ret hükmü onanmıştır. Her hile iddiasının tacir sıfatıyla kendiliğinden ortadan kalktığı biçiminde sınırsız bir sonuç çıkarılmamıştır.

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi

Temyiz sırasında idrak çağına gelen çocuğun velayet görüşünün alınması

Esas

2025/9964 E.

Karar

2026/7376 K.

Editoryal özet: Karşılıklı boşanma davasında velayet babaya verilmiş; taraflar kusur, tazminat ve velayeti temyiz etmiştir. Yargıtay, çocuğun temyiz incelemesi sırasında idrak çağına geldiğini belirterek görüşünün alınmasını ve bütün delillerle birlikte üstün yararının yeniden değerlendirilmesini istemiştir. Velayet kısmı bozulmuş, diğer temyiz itirazları reddedilmiştir. Karar çocuğun tercihinin tek başına belirleyici olmadığını, üstün yarar gerekirse görüşüne aykırı karar verilebileceğini açıkça korur. İnceleme boşanma içindeki ilk velayet düzenlemesine ilişkindir. Sonuç satırının yılı resmi metadata ve duruşma tarihiyle çelişir.

Yargıtay 10. Hukuk Dairesi

Ücret ve Fazla Çalışma Prim Farkları ile Asgari Ücret Desteği İşleminin İptali

Esas

2025/15241 E.

Karar

2026/9990 K.

Editoryal özet: İşveren, iş müfettişi raporlarına dayanılarak 31 günlük aylarda eksik ücret ve fazla çalışma bildirimi bulunduğu gerekçesiyle düzenlenen prim farklarına itiraz etmiştir. İlk derece mahkemesi, ek bildirge istenmesi işlemini iptal etmiş; işverenin 2016 asgari ücret desteğinden yararlanması gerektiğini kabul ederek ilgili prim borcu ve aksine işlemi kaldırmıştır. BAM bu hükmü korumuş, Yargıtay da Kurumun temyiz itirazlarını reddederek kararı onamıştır. Resmî metin, ücret sisteminin sözleşmesel ayrıntılarını ve hesabın neden yanlış olduğunu açıklamadığından bütün 31 günlük aylarda prim farkı aranamayacağı biçiminde genel sonuç çıkarılamaz.

Yargıtay 3. Hukuk Dairesi

Yargıtay 3. Hukuk Dairesi, 2026/4760 E., 2026/4229 K.

Esas

2026/4760 E.

Karar

2026/4229 K.

Yargıtay 5. Ceza Dairesi

Avukatın Ceza Yargılamasında Son Soruşturma Kararının Fiil Sınırı

Esas

2025/11172 E.

Karar

2026/7256 K.

Editoryal özet: Avukat hakkında son soruşturmayı açan karar, tahsil edilen paranın hak sahiplerine verilmeyip alıkonulduğu isnadını içeriyordu. Bölge adliye mahkemesi, paranın hak sahiplerinin rızası olmadan başka bir alacaklıya ödenmesini mahkûmiyete esas aldı. Yargıtay, mahkûmiyete esas alınan fiilin dava açan kararda anlatılmaması nedeniyle hükmü bozdu.

Yargıtay 7. Hukuk Dairesi

Babanın Kızına Bedelsiz Pay Devrinde Gerçek Satışın Bulunmaması

Esas

2026/3152 E.

Karar

2026/3491 K.

Editoryal özet: Paydaş, babasının taşınmazdaki diğer payı kızına devretmesi üzerine önalım hakkına dayanmıştır. Davalı, aile içinde önceden kararlaştırılan paylaşımın uygulanması için bedelsiz devir yapıldığını savunmuştur. Derece mahkemeleri, devreden babanın tanık anlatımı ve aile ilişkisini birlikte değerlendirerek gerçek satış bulunmadığını kabul etmiştir. Satış niteliğinde olmayan temlikte önalım hakkı doğmayacağı gerekçesiyle dava reddedilmiş, Yargıtay sonucu onamıştır. Karar yalnız akrabalığın varlığını bütün satışlar için önalım engeli sayan bir kural olarak sunulamaz; somut olayda bedelsizlik kanıtlanmıştır.