BU MAKALEYLE İLGİLİ KARARLAR
Yıllık Ücretli İzin Hakkı ve İspat
Bu makaleyle ilişkilendirilen 7 kararı konu, daire veya karar numarasıyla daraltabilirsiniz.
← Makaleye geri dönünTüm karar arşivini açın →Aradığınız içtihada ulaşın
Mahkeme türünü seçin veya doğrudan konu ve karar numarasıyla arayın.
7 karar
En yeni karar önceYargıtay 9. Hukuk Dairesi
Yıllık İznin Büyük Kısmı Kullanılmadı Beyanına Rağmen Hiç Kullanılmamış Gibi Hesap Yapılmaması
- Esas
- 2026/414 E.
- Karar
- 2026/6512 K.
Editoryal özet: Şube yöneticisi, acentelik görünümündeki ilişkinin iş sözleşmesi olduğunu ve izinlerinin büyük kısmını kullanmadığını ileri sürmüştür. Mahkemeler işçi niteliğini kabul edip yirmi beş yıl boyunca hiç izin kullanılmamış gibi hesap yapmıştır. Daire, dilekçede izinlerin tamamının değil büyük kısmının kullanılmadığının söylendiğini vurgulamıştır. HMK 25 uyarınca ileri sürülen vakıalarla bağlı kalınması gerektiğini belirterek somut dosyada üçte bir kullanım kabulüyle yeniden hesap istemiştir. Karar bu nedenle bozulmuştur. Bu oran her uzun hizmete otomatik uygulanacak indirim değil, bu davadaki anlatım ve bağlılık değerlendirmesidir.
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi
Kısmen Kullanıldığı Söylenen Yıllık İzin İçin Tüm Hizmetin Kullanılmamış Sayılması
- Esas
- 2026/4336 E.
- Karar
- 2026/4859 K.
Editoryal özet: Hastanelerde alt işverenler yanında çalışan işçi, kullandırılmayan izin ücretlerini istemiştir. Beyanında bazı izinler kullandığını, geri çağrıldığını ve kalan günleri kesin bilmediğini söylemiştir. Buna rağmen tüm hizmetinde hiç izin kullanmadığı kabul edilmiştir. Daire, dava dilekçesinde de tüm dönemin kullanılmadığının iddia edilmediğini vurgulamıştır. HMK 194 ve 31 gereğince işçi yeniden dinlenip belirsizlik açıklattırılarak tüm delillerle hesap yapılmasını istemiştir. İzin yönünden eksik inceleme nedeniyle hüküm bozulmuştur; işverenin izin kullandırma ispatı tamamen işçiye aktarılmış değildir.
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi
İzin ve Puantaj Kayıtları Karşısında İşçinin Haklı Fesih İddiası
- Esas
- 2026/1962 E.
- Karar
- 2026/4775 K.
Editoryal özet: Yer hizmetleri çalışanı izin kullandırılmaması, ödenmeyen fazla çalışma ve eksik bildirim nedenleriyle haklı fesih yaptığını ileri sürmüştür. Mahkemeler, izin formlarıyla kullanımın görüldüğünü ve giriş çıkış ile puantaj kayıtlarına göre fazla çalışma karşılıklarının ödendiğini kabul etmiştir. Pandemi döneminde ileri sürülen tam çalışmanın da somut olarak kanıtlanamadığı belirlenmiştir. Bölge adliye mahkemesi bu kayıtlara dayanarak kıdem ve diğer alacakların reddini uygun bulmuş, Daire onamıştır. Sonuç, tek başına tanıkların işverene karşı davası bulunmasına değil dosyadaki çalışma ve ödeme kayıtlarının bütününe bağlı aktarılmalıdır.
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi
2021 işçilik davasında belirlenebilir ücret ve izin alacaklarının belirsiz dava olarak açılamaması
- Esas
- 2025/9347 E.
- Karar
- 2026/864 K.
Editoryal özet: Sekreter ücret, kıdem, ihbar ve yıllık izin dahil alacaklarını 2021’de belirsiz dava olarak istemiştir. Daire uyuşmazlık bulunmasının ve bilirkişi gereğinin tek başına objektif belirsizlik yaratmadığını, her kalemin ayrı inceleneceğini açıklamıştır. Somut ücret hesaplanabilir ve ayni yardım iddiası da yokken ilgili kalemlerde hukuki yarar bulunmadığı kabul edilerek esas hükmü bozulmuştur. Karar 5 Şubat 2026 tarihli ve eski HMK 107 rejimine ait derdest dava örneğidir. Bütün işçilik alacaklarının her koşulda belirli olduğu veya yeni davaların aynı usulle açılabileceği sonucu çıkarılamaz.
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi
Yıllık İzne Rastlayan Hafta Tatilinin İzin Gününden Sayılmaması
- Esas
- 2025/9525 E.
- Karar
- 2026/757 K.
Editoryal özet: İlk mahkeme işçinin bakiye yıllık izin ücreti bulunmadığını kabul etmiştir. Adalet Bakanlığının kanun yararına temyizi üzerine Daire, iki tam yıllık hizmet karşılığında yirmi sekiz günlük hak bulunduğunu ve izin belgelerindeki takvim aralıklarına dört hafta tatilinin denk geldiğini belirlemiştir. Bu tatiller yıllık izin süresinden sayılmayacağı için kullanılmayan dört günlük izin ücretinin bulunduğunu açıklamıştır. Kesin karar kanun yararına bozulmuştur. Bozma sonuca etkili olmadığı için işçi lehine yeni bir tahsil hükmü veya kendiliğinden ödenecek kesin tutar kurulmuş sayılmamalıdır.
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi
Fazla Çalışmanın Ücrete Dahil Sayılmasının Sınırları ve Uzun Yıllık İzin İddiası
- Esas
- 2025/9135 E.
- Karar
- 2026/147 K.
Editoryal özet: Mağaza sorumlusu ödenmeyen çalışma alacakları nedeniyle fesih ve tazminat istemiştir. Daire, fazla çalışmanın aylık ücrete dahil edildiği sözleşme kaydına sınırlı değer vermiştir. Kabul edilen ücretin yıllık iki yüz yetmiş saati karşılaması nedeniyle dahil kısmın ispatlanan çalışma süresinden düşülmesini istemiştir. Ücrete dahil kayıtla fazla çalışma onayının farklı konular olduğunu açıklamıştır. Ayrıca dokuz yıl hiç izin kullanılmadığı kabul edilmeden işçinin bizzat dinlenmesini gerekli görmüştür. İzin kullandırıldığını kanıtlama yükünü işverende tutmuş, yalnız uzun iddianın açıklığa kavuşturulmasını istemiştir. Karar her iki hesap yönünden bozulmuştur.
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi
Psikolojik Tacizle İstifaya Zorlama İddiasında Delil Yetersizliği ve İzin Ödemesinin İspatı
- Esas
- 2025/9286 E.
- Karar
- 2026/14 K.
Editoryal özet: İşçi, psikolojik tacizle istifaya zorlandığını ileri sürerek kıdem, ihbar ve kullanılmayan izin ücreti istemiştir. Alt derece mahkemeleri bir tanık anlatımı, işçinin kıdemi ve daha düşük ücretli işe geçişini değerlendirerek işveren feshini kabul etmiştir. Yargıtay, somut tanık beyanını mobbing için yeterli bulmamış, başka destekleyici delil yokluğunda baskının kanıtlanamadığını belirtmiştir. Bu nedenle gerçek istifa kabul edilerek tazminatların reddi gerektiği açıklanmıştır. İzin ödemesine ilişkin banka dekontunda alıcı bilgisi bulunmadığından ödemenin davacıya yapılıp yapılmadığı araştırılmalıdır. Tek tanığın hiçbir dosyada yeterli olamayacağı gibi genel bir kural çıkarılmamalıdır.
Karar kartlarında editoryal özetler, resmî yayının özetleri veya “Resmî metinden aktarım” olarak belirtilen kaynak bölümleri yer alır. Her kararın tam metni ve resmî kaynak bağlantısı kendi sayfasında bulunur.