İçtihat Arşivi

Yargıtay 1. Hukuk Dairesi

Dava, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Esas

2025/5902 E.

Karar

2026/3904 K.

Yargıtay 11. Hukuk Dairesi

Dava, olağanüstü genel kurul toplantısında alınan kararların yok hükmünde ve batıl olduğunun tespiti ile (2) ve (3) numaralı kararların iptali istemine ilişkindir.

Esas

2025/6196 E.

Karar

2026/2887 K.

Resmî metinden: Bölge Adliye Mahkemesi kararı, Yargıtayca duruşma istemli olarak davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Duruşma için belirlenen 12.05.2026 günü hazır bulunan davacılar vekili Avukat ... .. ile davalı vekili Avukat ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

Yargıtay 3. Hukuk Dairesi

Düşük Kısmi Taleple Açılan Tüketici Davasında Miktar Açıklattırılmadan Hakem Heyeti Nedeniyle Ret Verilememesi

Esas

2025/5731 E.

Karar

2026/2980 K.

Editoryal özet: Tüketici, su içeren motorinin aracını bozduğu iddiasıyla tamir, parça, ikame araç ve değer kaybı için toplam 400 TL başlangıç talebi göstermiştir. Mahkemeler bu tutarın hakem heyeti sınırının altında kaldığını belirterek davayı usulden reddetmiştir. Yargıtay, davacının alacağın mahkemenin sınırı içinde olduğunu ileri sürmesi karşısında önce süre verilerek miktarın açıklattırılması gerektiğini kabul etmiştir. Doğrudan ret bu nedenle bozulmuştur. Akaryakıtın ayıplı olduğu veya zarar kalemleri esastan kanıtlanmış değildir. Karar eski HMK 107’nin yürürlükte olduğu dönemdedir; sonradan değişen miktar artırımı düzeninin yerine geçirilmemelidir.

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi

Gazetecinin Önceki Çalışmasının Tasfiyesinde Alıcısı Belirsiz Banka Kaydı

Esas

2025/9543 E.

Karar

2026/4395 K.

Editoryal özet: İşveren, gazeteciyle yeni sözleşme yapıldığını ve önceki çalışma döneminin ödendiğini savundu. Bölge adliye mahkemesi, şirketin banka dökümünde tazminat ödemelerine ilişkin bilgi bulunmakla birlikte tutarların hangi işçiye ait olduğunun anlaşılamadığını belirtti. Önceki dönem tasfiye edilmiş kabul edilmeyerek toplam çalışma üzerinden yapılan kıdem hesabı korundu. Daire, işverenin temyiz itirazlarını bozma nedeni saymadı ve istinaf kararını onadı.

Yargıtay 4. Ceza Dairesi

Hakaret ve Veri Yaymada Tek Fiil İddiasının Kanun Yararına Bozmada Delil Takdirini Yenileyememesi

Esas

2026/1812 E.

Karar

2026/9153 K.

Editoryal özet: Sosyal medya fotoğrafı ile rencide edici ifadelerin yayımlanmasında hakaret ve veri yaymanın tek fiil sayılması, yalnız ağır suçtan hüküm kurulması gerektiği ileri sürüldü. Daire bu istemi kabul etmedi: alt mahkemenin birden çok fiil bulunduğunu delilleri değerlendirerek kabul ettiğini belirtti. Olağanüstü kanun yoluyla bu delil takdirinin yeniden yapılmasını mümkün görmeyerek kanun yararına bozma talebini reddetti.

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi

İş Toplantısında Amirleri Hedef Alan Küfürde Haklı Fesih

Esas

2026/1874 E.

Karar

2026/4380 K.

Editoryal özet: Formen, iş toplantısında masaya vurup küfür ederek ayrılması nedeniyle işten çıkarılmıştır. İlk mahkeme feshin haklı olduğunu kabul etmiş, bölge adliye mahkemesi sözün kısık sesle ve kimse hedef alınmadan söylendiğini değerlendirerek yalnız geçerli fesih saymıştır. Daire ise sözün toplantı ve tartışma bağlamında oradaki işveren vekillerini hedef aldığını belirlemiştir. Bu nedenle haklı fesih koşullarının bulunduğunu ve kıdem ile ihbar taleplerinin reddi gerektiğini açıklamıştır. Kabul hükmü bozulmuştur. Sonuç her kaba sözün otomatik haklı fesih sayılmasından ziyade hedef, bağlam ve kanıtlanan davranış bütününe dayanmaktadır.

Yargıtay 7. Ceza Dairesi

Kaçak Eşyanın Değer Çelişkisi Giderilmeden Etkin Pişmanlık Değerlendirmesi

Esas

2026/1261 E.

Karar

2026/5712 K.

Editoryal özet: Kaçakçılık suçunun sübutuna ilişkin kabulde isabetsizlik görülmedi. Buna karşılık bilirkişi raporundaki CIF, vergi ve gümrüklenmiş değerlerle tespit varakasındaki değer çelişiyordu. Çelişki giderilerek etkin pişmanlık ödeme ihtarı ve eşya değerinin ceza üzerindeki etkisi değerlendirilmeliydi. İade edilen nakil aracındaki tedbirin kesinleşmede kaldırılmaması da bozma sebebi sayıldı.

Yargıtay 3. Hukuk Dairesi

Kiralananın Satışında Depozitoyu Yeni Malike Devretmeyen Önceki Malikin Sorumluluğu

Esas

2026/3664 E.

Karar

2026/2960 K.

Editoryal özet: Kiracı, taşınmazın eşine satılmasından sonra önceki malikten depozitosunu istemiştir. Mahkeme, yeni malikin kira sözleşmesinin tarafı haline geldiği gerekçesiyle önceki malike yöneltilen davayı reddetmiştir. Yargıtay, TBK 310 uyarınca yeni malikin taraf olmasını kabul etmekle birlikte güvenceyi fiilen almış önceki malikin bunu yeni malike devrettiğini kanıtlaması gerektiğini belirtmiştir. Devir kanıtlanmazsa önceki malikin iade yükümlülüğü devam eder. Bu sorumluluk değerlendirilmeden husumetten ret verilmesi, Adalet Bakanlığının istemi üzerine sonuca etkili olmamak üzere kanun yararına bozulmuştur.

Yargıtay 3. Hukuk Dairesi

Okul Binasının Geç Tesliminde Kiracının İzin Alma Ediminin İncelenmesi

Esas

2025/4742 E.

Karar

2026/2948 K.

Editoryal özet: İnşa edilecek okul için peşin kira ve cezai şart iadesi kabul edilmişti. Sözleşme, özel okul için olumlu görüş alma işini kiracıya yüklüyor ve bu görüşte gecikmeyi teslim süresine ekliyordu. Kiracının görüşü ne zaman aldığı ve gecikmesinin inşaat başlangıcına etkisi araştırılmadan yalnız teslim edilmemeye dayanılarak hüküm kurulması eksik inceleme sayıldı.

Yargıtay 1. Hukuk Dairesi

Somutlaştırılmayan Hile ve Tehdit İddiasının İspatı ile Malik Lehine Elatmanın Önlenmesi

Esas

2025/1123 E.

Karar

2026/3929 K.

Editoryal özet: Devreden, dostluk ve borç ilişkisi içindeki alıcının hile ve tehdidiyle taşınmazı edindiğini ileri sürmüştür. Alt mahkemeler iddia edilen eylemlerin somutlaştırılmadığını, tanıkların tehdide görgüsünün bulunmadığını ve ilgisiz soruşturma dosyalarının iddiayı kanıtlamadığını kabul etmiştir. Genel ifadeler doğru sayılsa dahi sonuca etkili görülmediğinden yemin hatırlatılmamıştır. Asıl tapu iptali davası reddedilmiş, malikin birleşen elatmanın önlenmesi talebi kabul edilmiştir. Devredenin bu sonuçlara karşı temyizi reddedilmiştir. Birleşen ecrimisil talebi ise alt mahkemede kullanıma rıza nedeniyle reddedilmiş ve malik tarafından temyiz edilmemiştir.

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi

Şirket Malzemesini Kişisel Kullanma Şüphesinde Kıdem ve İhbar Tazminatı

Esas

2026/1823 E.

Karar

2026/4385 K.

Editoryal özet: İşveren, grup liderinin tedarikçiye gönderme gerekçesiyle depodan aldığı takımları kişisel işinde kullandığını savunmuştur. İlk mahkeme işyeri araştırması ve tanıklara dayanarak güven ihlaliyle haklı feshi kabul etmiştir. BAM ise kişisel menfaat sağlandığının somut olarak gösterilmediğini, anlatılanların şüphe feshi kapsamında geçerli neden oluşturabileceğini ancak haklı feshi kanıtlamadığını belirleyerek kıdem ve ihbar tazminatını kabul etmiştir. Yargıtay işverenin temyizini reddederek BAM hükmünü onamıştır. Karar, malzemelerin gerçekten kişisel kullanıldığının kesinleşmiş tespiti olarak sunulmamalıdır.

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi

Temyiz aşamasındaki çocuğa şiddet iddiaları üzerine velayetin yeniden araştırılması

Esas

2025/9995 E.

Karar

2026/5470 K.

Editoryal özet: Çocukların velayeti 2021 sosyal incelemesine dayanılarak anneye verilmiştir. Baba sonraki aşamada şiddet ve hakaret iddiası, hastane raporu, çocuk ifadesi ve soruşturma evrakı sunarak bir çocuğun fiilen yanında kaldığını bildirmiştir. Yargıtay velayetin kamu düzeni niteliği nedeniyle bu gelişmelerin dikkate alınmasını; soruşturma evrakının getirtilmesini, iki ebeveyn ve çocuklarla yeni uzman heyet incelemesini ve çocukların görüşünün yeniden alınmasını istemiştir. Velayet bozulmuş, diğer hükümler onanmıştır. Şiddetin kesin gerçekleştiği veya velayetin doğrudan babaya verildiği söylenemez; güncel üstün yarar araştırması gereklidir.