Aradığınız içtihada ulaşın
Mahkeme türünü seçin veya doğrudan konu ve karar numarasıyla arayın.
1.984 karar
En yeni karar önceYargıtay 13. Hukuk Dairesi
Yargıtay 13. Hukuk Dairesi, 2016/28494 E., 2018/9451 K.
- Esas
- 2016/28494 E.
- Karar
- 2018/9451 K.
Resmî metinden aktarımı okuyun
Resmî metinden: Dava, davalı özel hastane ve doktorun vekillik sözleşmesinden kaynaklanan özen borcuna aykırılık olgusuna dayanmaktadır (dava tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı BK. 386, 390. md.). Vekil, iş görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden değil de bu sonuca ulaşmak için yaptığı uğraşların özenle görülmemesinden sorumludur. Vekilin sorumluluğu, genel olarak işçinin sorumluluğuna ilişkin kurallara bağlıdır.(BK.390/11) vekil, işçi gibi özenle davranmak zorunda olup, hafif kusurundan bile sorumludur. (BK.321/1) o nedenle doktorun meslek alanı içinde olan bütün kusurları (hafifte olsa) sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir. Doktor, hastanın zarar görmemesi için yalnız mesleki değil, genel hayat tecrübelerine göre herkese yüklenebilecek dikkat ve özeni göstermek zorundadır. Doktor tıbbi çalışmalarda bulunurken bazı mesleki şartları yerine getirmek hastanın durumuna değer vermek, tıp biliminin kurallarını gözetip uygulamak tedaviyi her türlü ihtiyat tedbirlerini alarak yapmak zorundadır. Doktor ufak bir tereddüt gösteren durumlarda bu tereddüdü ortadan kaldıracak araştırmalar yapmak ve orada koruyucu tedbirler almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında seçim yaparken hastanın özelliklerini göz önünde tutmalı onu gereksiz risk altına sokmamalı en emin yolu tercih etmelidir. Gerçekte de mesleki bir iş gören; doktor olan vekilden, ona güvenen müvekkil titiz bir ihtimam ve dikkat göstermesini beklemekte haklıdır. Titiz, özen göstermeyen bir vekil, BK. 394/1 uyarınca vekâleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır. Somut olayda, davacılardan...ın davalı hastanede doğduğu ve doğuma kadar geçen sürede davalı hastanede ve davalı doktor tarafından muayene ve takip edildiği sabittir.
Yargıtay 13. Hukuk Dairesi
Yargıtay 13. Hukuk Dairesi, 2016/28450 E., 2018/9152 K.
- Esas
- 2016/28450 E.
- Karar
- 2018/9152 K.
Resmî metinden aktarımı okuyun
Resmî metinden: Dava, davalı özel hastane ve doktorun vekillik sözleşmesinden kaynaklanan özen borcuna aykırılık olgusuna dayanmaktadır (dava tarihinde yürürlükte bulunan 6098 sayılı TBK. 502, 506. md.). Vekil, iş görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden değil de bu sonuca ulaşmak için yaptığı uğraşların özenle görülmemesinden sorumludur. Vekilin sorumluluğu, genel olarak işçinin sorumluluğuna ilişkin kurallara bağlıdır. Vekil, işçi gibi özenle davranmak zorunda olup, hafif kusurundan bile sorumludur. (TBK.400) O nedenle doktorun, meslek alanı içinde olan bütün kusurları (hafifte olsa) sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir. Doktor, hastanın zarar görmemesi için yalnız mesleki değil, genel hayat tecrübelerine göre herkese yüklenebilecek dikkat ve özeni göstermek zorundadır. Doktor, tıbbi çalışmalarda bulunurken bazı mesleki şartları yerine getirmek, hastanın durumuna değer vermek, tıp biliminin kurallarını gözetip uygulamak, tedaviyi her türlü ihtiyat tedbirlerini alarak yapmak zorundadır. Doktor ufak bir tereddüt gösteren durumlarda bu tereddüdü ortadan kaldıracak araştırmalar yapmak ve orada koruyucu tedbirler almakla yükümlüdür. Çeşitli tedavi yöntemleri arasında seçim yaparken hastanın özelliklerini göz önünde tutmalı, onu gereksiz risk altına sokmamalı, en emin yolu tercih etmelidir. Gerçekte müvekkil de, mesleki bir iş gören; doktor olan vekilden, tedavinin tüm aşamalarında titiz bir ihtimam ve dikkat göstermesini beklemekte haklıdır. Gerekli özeni göstermeyen bir vekil, TBK. 510.md uyarınca vekâleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır. Somut olayda, davacılardan ...'un davalı hastanede doğduğu, hamileliğin takibinin davalı hastanede yapıldığı sabittir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, 2016/12570 E., 2018/6010 K.
- Esas
- 2016/12570 E.
- Karar
- 2018/6010 K.
Resmî metinden aktarımı okuyun
Resmî metinden: davacı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, taraflar arasında 20/03/2008 tarihli acentelik sözleşmesinin akdedildiğini, davalının 24/11/2011 tarihli mail ve 24/12/2011 tarihli noter tasdikli ihtarı ile sözleşmeyi feshettiğini bildirdiğini, davalının feshinin haksız olduğunu, davacının haksız fesih nedeni ile poliçe komisyon ve müşteri portföy kazancından mahrum kaldığını ileri sürerek, fazlaya dair haklar saklı kalmak kaydı ile 100.000,00 TL maddi tazminatın 24/12/2012 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte tahsilini, davacının acenteliğinin iptali ile iş yapamaz duruma gelmesi, ticari itibarının zedenlenmesi nedeniyle 30.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsilini, ödenmeyen kampanya komisyonlarından 10.000,00 TL'nin komisyon ödemelerinin yapılması gereken tarihten itibaren işletilecek ticari faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, davacının sözleşmede belirtilen şartlara ve talimatlara uymadığını, sözleşmenin haklı olarak feshedildiğini, davacının son iki yıldır kendisine verilen hedefleri gerçekleştiremediğini, bu nedenle de müvekkilinin zararına sebebiyet verdiğini, haklı fesih nedeniyle de davacının portföy tazminatı ve komisyon taleplerinin dayanağının olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, 2018/3943 E., 2018/8601 K.
- Esas
- 2018/3943 E.
- Karar
- 2018/8601 K.
Resmî metinden aktarımı okuyun
Resmî metinden: Davacı vekili; müvekkili şirkete ait... plakalı ... model çekicinin 286240114 nolu poliçe ile davalı şirkete kasko sigortalı olduğunu, söz konusu aracın 14/03/2015 tarihinde çekmekte olduğu dorsenin damper kaldırma liftinin kopması ile oluşan kaza sonucu hasar gördüğünü, hasar nedeniyle davalı şirkete başvurulmasına karşın hasarın kasko teminatı kapsamında olmadığı gerekçesiyle tazminat talebinin reddedildiğini, ancak hasarın kasko poliçesi kapsamında kaldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.000,00 TL zararın hasar tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, 05.12.2016 tarihinde talebini 82.011,83 TL'ye yükseltmiştir. Davalı vekili; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Yargıtay 13. Hukuk Dairesi
Yargıtay 13. Hukuk Dairesi, 2016/11586 E., 2018/8174 K.
- Esas
- 2016/11586 E.
- Karar
- 2018/8174 K.
Resmî metinden aktarımı okuyun
Resmî metinden: davacı vekili mesafeli sözleşme kapsamında 7 günlük süre içerisinde sözleşmeden cayma hakkının kullanıldığı iddiasının haklılığını kanıtlar nitelikte davalının aksi yöndeki iddiasını kanıtlar nitelikte kesin ve inandırıcı delil sunamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Dava dosyasının incelemesinde; davalının cevap dilekçesi vermediği, davalı vekilinin 03.06.2014 tarihli ön inceleme duruşmasında “davacı ile davalı arasında mesafeli sözleşme düzenlenmemiştir, ayrıca geri iade sözleşmesi de dava konusu edilen malda ayıp bulunmamaktadır, davacı tarafından davalıya teslim yapılmamıştır ancak dava konusu edilen mal davalının işyerinin kapısının önüne bırakılmıştır, davalı da malı alıp deposuna koymuştur, davalı malı davacıya teslime hazırdır, dava konusu ürün için davacı davalıya 7.887,12 TL ödemede bulunmuştur, ancak bu para davacıya iade edilmemiştir, çünkü malda ayıp yoktur” şeklinde beyanda bulunduğu, yine 5. celse 26.05.2015 tarihli duruşmada davalı asilin “Davacı şirketimi telefonla arayarak kauçuk hız kesici ve başlık siparişi verdi, ürün ertesi gün davacıya teslim edildi ve ürün bedeli tahsil edildi, ancak yaklaşık on gün sonra davacı ürünü kapı önüne bırakıp gitmiştir, bana iade fatura düzenlenmedi, üründe ayıp olmadığı için ben ürün bedelini davacıya iade etmedim. Ürün depomda bulunuyor” şeklinde beyanda bulunduğu anlaşılmakla davalı ya da davalı vekilinin cayma hakkının süresinde yapılmadığına yönelik açık itirazının olmadığı görülmüştür.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi
Hava kargosunun yanlış kişiye tesliminde gerçek zarar ile sorumluluk sınırının karşılaştırılması
- Esas
- 2016/13994 E.
- Karar
- 2018/5222 K.
Editoryal özet: Gönderici yabancı ülkedeki alıcıya ulaştırılması gereken kamera lensinin başka kişiye teslim edildiğini belirterek ürün ve taşıma bedelini istemiştir. Tüketici mahkemesi ayıplı hizmet gerekçesiyle tam zarara hükmetmiştir. Yargıtay olayın uluslararası hava taşıması olduğunu belirterek gerçek zarar ile uygulanabilir konvansiyonun sorumluluk sınırının karşılaştırılmasını istemiş ve kararı bozmuştur. Tazminat üst sınırdan azsa gerçek zarar, fazla ise uygulanabilir sınır esas alınmalıdır. Karar yurt içi kargoya veya yolcu bagajına otomatik taşınamaz; değer bildirimi, taşıma türü ve sınırlamayı kaldırabilecek olgular somut dosyada ayrıca araştırılmalıdır.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, 2015/13864 E., 2018/7213 K.
- Esas
- 2015/13864 E.
- Karar
- 2018/7213 K.
Resmî metinden aktarımı okuyun
Resmî metinden: Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü: -K A R A R- Davacı vekili, 03.08.2013 tarihinde müvekkilinin maliki olduğu ve davalıya genişletilmiş kasko sigorta poliçesi ile sigortalı olan ... plaka sayılı aracın dava dışı ... idaresinde iken meydana gelen trafik kazasında hasarlandığını davalının, zararın giderilmesine ilişkin talebi gerekçesiz reddettiğini bildirerek şimdilik 2.000,00 TL maddî tazminatın kaza tarihinden itibaren değişen oranlarda avans faizi ile birlikte tahsilini talep etmiş, 14.01.2015 tarihli dilekçesi ile talebini 12.827,00 TL artırarak 14.827,00 TL olarak ıslah etmiştir. Davalı vekili, yapılan araştırma sonucunda sürücünün ehliyetsiz olması ve/veya alkollü olması sebebi ile sürücü değişikliği yapıldığını bu sebeple hasarın kasko teminatı dışında kaldığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davanın kabulü ile 14.827,00 TL tazminatın 05.08.2013 tarihinden itibaren yasal oranları üzerinden işleyecek faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine, karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 758,83 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 16.7.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, 2017/3605 E., 2018/6377 K.
- Esas
- 2017/3605 E.
- Karar
- 2018/6377 K.
Resmî metinden aktarımı okuyun
Resmî metinden: davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü: -K A R A R- Davacı vekili, davalının kasko teminatı altında bulunan, davacıya ait ... plakalı otomobilin 16.08.2011 tarihinde ... plakalı araç ile kazaya karışarak ağır hasar gördüğünü, sigorta eksperi tarafından hasar tutarının KDV dahil 18.783,24 TL olduğunun tespit edildiğini, ancak hasar tutarının sigorta şirketi tarafından ödenmediği belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla ... plakalı otomobilin hasar tutarı karşılığı 18.783,24-TL tazminatın kaza tarihi 16/08/2011 tarihinden itibaren avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı vekili,aracın ... adına olmasına karşın 25.09.2009 tarihinde ... idaresinde, 28.04.2010 tarihinde ... idaresinde kazaya karıştığının görülmesi üzerine kazaya karışan tüm kişilerin beyanlarının araştırma görevlisi tarafından alındığını, sigortalı araç maliki ...'in verdiği vekalet ile aracın her türlü kullanım hakkının ...'ya bıraktığını, ...'nun aracı kiraladığını, kaza sırasında aracı ... kullanmasına rağmen tutanağın aracın ... tarafından kullanıldığı şeklinde düzenlendiğini, aracın kullanım amacının poliçe düzenlendiği sırada belirtilerek sürprim alınması gerektiğini, aksi halde meydana gelecek hasarların teminat kapsamı dışında kalacağının poliçede yazılı olduğunu, sigortalının kasden beyan mükellefiyetine aykırı davrandığını, bu sebeple ispat mükellefiyetinin yer değiştirdiğini, poliçe genel şartlarının C.5 mad.si gereğince menfaat sahibi değişikliğinin bildirilmesi gerektiğini, aksi halde poliçenin münfesih olacağını belirterek davanın reddini savunmuştur.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, 2015/11715 E., 2018/6192 K.
- Esas
- 2015/11715 E.
- Karar
- 2018/6192 K.
Resmî metinden aktarımı okuyun
Resmî metinden: Davacı vekili dava dilekçesinde, 07/01/2010 tarihinde meydana gelen kazada, ... plakalı araç içinde yolcu olan müvekkilinin yaralandığını, kaza sebebiyle müvekkilinin sağ gözünü kaybettiğini, kafa ve alnına giren cam parçaları sebebiyle estetik ameliyat olması gerektiğini belirterek fazlaya dair haklarını saklı tutarak, şimdilik iş gücü kaybı sebebiyle 25.000,00 TL, tedavi gideri için şimdilik 5.000,00 TL olmak üzere 30.000,00 TL maddi tazminat ve 15.000,00 TL manevi tazminat talep etmiş, bilahare bilirkişi raporları alındıktan sonra tahkikat aşamasının sonunda; maddi tazminat talebini ıslah etmek suretiyle 1.500,00 TL kazanç kaybı, 375.432,00 TL maluliyet tazminatı ve 5.000,00 TL estetik ameliyat gideri olmak üzere maddi tazminat talebini toplam 381.932,00 TL’ye çıkarmıştır. Davalı ...; maddi tazminatın asgari ücret üzerinden hesaplanmasını, hakkaniyet indirimi yapılmasını talep etmiştir. Davalı ...Ş. vekili, yaralamalı kazalarda poliçe limitlerinin 150.000,00 TL olduğunu, sigortalı araç sürücüsünün kusuruna düşecek gerçek maddi zarardan sorumlu olduklarını belirterek; müvekkiline kazadan evvel ihtarda yapılmadığını savunmuştur. Davalı ...Ş. vekili, kazadan iş bu davayla haberdar oldukları için kendileri yönünden temerrütün söz konusu olamayacağını; poliçe limiti dahilinde araç sürücüsünün kusuru ve davacının gerçek zararıyla sorumlu olduklarını bildirmiştir.
Yargıtay 15. Hukuk Dairesi
Yargıtay 15. Hukuk Dairesi, 2017/693 E., 2018/2395 K.
- Esas
- 2017/693 E.
- Karar
- 2018/2395 K.
Resmî metinden aktarımı okuyun
Resmî metinden: Dava, başarısız estetik müdahale nedeniyle uğranılan, maddi ve manevi zararın tazmini istemine ilişkin olup, mahkemece davanın reddine dair verilen karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir. 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere göre, davacının adli yardım talebini haklı gösterecek delil sunmamış olması karşısında, adli yardım isteminin reddi ve davalının maddi tazminata yönelik talebinin, maddi zararın kanıtlanamamış olması sebebiyle reddinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir. 2-... Kurumu 2. İhtisas Kurulu'nun 31.12.2012 tarihli raporu, dosya kapsamındaki deliller ve incelenen fotoğraflara göre, davacının her iki malar bölgesine (yanakların dış üst kısmı) cilt altına madde enjeksiyonu yapıldığı, enjekte edildiği iddia edilen maddenin doğru olduğunun kabulü halinde dahi tesbit edilen durumun komplikasyon olarak değerlendirilebileceği, revizyonla tatminkar iyleştirme ihtimâlinin düşük olduğu mütalaa edilmiştir. ... Kurumu'nun sözü edilen raporu gereğince davacının her iki malar bölgesine yapılan müdahale sonucunda reaksiyonel değişiklikler ve komplikasyonlar ortaya çıkmış olup iyileştirme ihtimalinin düşük olduğu anlaşılmaktadır. Davacının bu müdahalenin başarısız olması nedeniyle cismani zarar görmesi ve kalıcı şekil bozukluğuna maruz kalması sonucu manevi zarar gördüğü ortadadır.
Yargıtay 3. Hukuk Dairesi
Beş Yıl Dolmadan Endeks Sınırları İçinde Kira Bedelinin Tespiti
- Esas
- 2018/2245 E.
- Karar
- 2018/5591 K.
Editoryal özet: Kiraya verenler ihtiyaç nedeniyle tahliye, bu kabul edilmezse yeni dönem kirasının tespitini istemiştir. Mahkeme hem ihtiyacı samimi bulmamış hem de beş yıl dolmadan kira tespiti yapılamayacağını kabul etmiştir. Yargıtay, sözleşmede artış şartı bulunduğunu; böyle bir şart bulunmasa dahi TBK 344/1–2 kapsamında kira tespitinin mümkün olduğunu açıklamıştır. Beş yıllık emsal ve hakkaniyet döneminden önce de dönemin endeks sınırı içinde yeni kira belirlenmelidir. Karar kira tespiti yönünden bozulmuş, tahliye ve diğer temyiz itirazları reddedilmiştir. Kaynaktaki ÜFE ölçütü 2018 dönemine aittir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi
Eski Marka Rejiminde Yurt Dışı İlaç Satıcısı ile Türkiye’ye İthal Edenin Ayrımı
- Esas
- 2016/8533 E.
- Karar
- 2018/3543 K.
Editoryal özet: Marka sahibi, Türkiye’de henüz ruhsatlandırılmayan orijinal ilacın TEB yoluyla getirilmesinin tecavüz olduğunu ileri sürmüştür. Mahkeme kamuya yönelik ve ticari olmayan ilaç temini gerekçesiyle davayı reddetmiştir. Yargıtay, mülga 556 sayılı KHK’da patentteki gibi zorunlu lisans benzeri bir istisna bulunmadığını belirterek bu gerekçeyi uygun bulmamıştır. Buna karşılık yurt dışındaki davalı satıcıların malları kendileri Türkiye’ye sokmadıkları, yalnız TEB’e sattıkları kabulüyle ret sonucunu farklı gerekçeyle onamıştır. Sorumlu ithalatçı ile yurt dışındaki satıcı ayrılmıştır. Kararın ulusal tükenme anlatımı eski mevzuat dönemine aittir.
Karar kartlarında editoryal özetler, resmî yayının özetleri veya “Resmî metinden aktarım” olarak belirtilen kaynak bölümleri yer alır. Her kararın tam metni ve resmî kaynak bağlantısı kendi sayfasında bulunur.
