Ortak İbarenin Zayıf Ayırt Ediciliğinde Marka Karşılaştırması

11. Hukuk Dairesi 2026/304 E. , 2026/4654 K.

"İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1785 Esas, 2025/2060 Karar

HÜKÜM : Davanın reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/134 E. - 2022/364 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin "..." ibareli çok sayıda markanın sahibi olduğunu, bu markaların tüketiciler nezdinde tanınır hale geldiğini, bu markaları mesnet göstererek, davalı şahsın 2019/121880 sayılı ve "..." ibareli marka başvurusuna yaptıkları itirazın diğer davalı ...'in 2021-M-1697 sayılı Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararıyla nihai olarak reddedildiğini, oysa, taraf markalarının birebir aynı sınıflarda tescil edildiğini, dava konusu markanın müvekkili markalarıyla 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (SMK) 6/1. maddesi anlamında iltibas oluşturduğunu, SMK'nın 6/5. maddesi uyarınca da tescil engeli bulunduğunu, SMK'nın 7/2-c maddesi uyarınca davalı markasının hükümsüzlüğünün gerektiğini, başvurunun kötüniyetle yapıldığını ileri sürerek 2021-M-1697 sayılı YİDK kararının iptalini ve diğer davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2.Davalı Şahıs vekili cevap dilekçesinde, taraf markaları arasında benzerlik bulunmadığını, tanınmışlık koşullarının oluşmadığını, kötüniyet iddiasını kabul etmediklerini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davacı adına tescilli "..." esas ibareli markalar ile davalının ''..." markası arasında biçim, renk, grafik unsurlar, düzenleme ve tertip tarzı olarak görsel, sesçil ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunduğu, dava konusu markanın tüketiciler nezdinde mutlak surette "..." şeklinde algılanacağı yönünde net bir izlenim edinilmesi mümkün olmayıp markanın genel mizanpajının da algıyı "..." şeklinde yönlendirdiği, bir an için aksi yönlü bir izlenimde dahi "..." ibaresindeki tekrarlayan "..." sesinin fark edilmeyebileceği ve yine dava konusu markanın doğrudan "... " olarak algılanma ihtimalinin devam edeceği veyahut bir başka bakış açısında ise tüketicinin dava konusu markayı "..." şeklinde algılasa dahi "..." ibaresinin sektörel anlamından ötürü markanın esas unsurunu "..." şeklinde yorumlayacağı ve bu durumda da "..."-"..." ibareleri arasında yine güçlü bir benzerlik hali ortaya çıkacağı; bu bağlamda taraf markalarının kapsamlarının aynı, aynı tür ya da benzer mal ve hizmetleri kapsadıkları bir durumda, ilgili tüketici algısında, markaların birbirlerinden somut olarak ayrılmayı başardıkları konusunda bir kanaate varılamamış olup birden fazla ihtimalde işaretler arasında benzerlik kurulmasının mümkün olduğu, davacı yanın seri marka yaratma alışkanlığının varlığı gözetildiğinde, dava konusu markanın da bu serinin devamı olarak algılanma ihtimalinin son derece kuvvetli olacağı, "..." ibaresi içerir sair tescillerin varlığının, anılan ibarenin zayıf ayırt edici bir unsur olarak yorumlanması sonucunu doğurmadığı gibi somut olay açısından taraf markaları arasında tespit edilen ilişkiyi de ortadan kaldırmadığı, taraf markaları arasında iltibas bulunduğu, davacı yanın tanınmışlık iddialarını destekler mahiyette gerek işlem gerekse de dava dosyası kapsamında yeterli deliller sunmadığı, dava dilekçesi ekinde yer alan bir kısım fatura ve örnek ürün görsellerinin markanın olağan kullanımına yönelik deliller oldukları, bu haliyle davacı markalarının tanınır olduğu ve SMK'nın 6/5. maddesi kapsamındaki koşullardan herhangi birinin oluşma ihtimali bulunduğu yönünde bir kanaate varılmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile, YİDK'in 2021-M-1697 sayılı kararının iptaline, davalıya ait 2019/121880 sayılı "..." ibareli markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiş, karar, davalılar vekillerince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu başvurunun "..." ibaresinden oluştuğu, başvuruda arka arkaya gelen iki "..." hecesi üst üste ve farklı renklerde yazılmış olup, dava konusu markada asli unsurun görsel olarak öne çıkan "..." ibaresi olduğu, davacının mesnet markalarının ise tek başına "..." ibaresi ve bu ibareye eklenen "..." gibi ibarelerden oluştuğu, taraflar arasındaki uyuşmazlığın ise "..." ibaresinin ortaklığından kaynaklandığı, ancak Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 14.04.2025 tarih ve 2024/4122 E.-2025/2369 K. sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taraf markalarında ortak olarak yer alan "..." ibaresinin tek başına ayırt ediciliği zayıf nitelikte olup bu unsura yapılacak küçük ekleme ve/veya değişikliklerin dahi karıştırılma tehlikesini ortadan kaldırabileceği, taraf markaları arasında SMK'nın 6/1. maddesi anlamında ilişkilendirilme ihtimali de dahil karıştırılma ihtimali bulunmadığı sonucuna varıldığı, tarafların marka işaretleri benzer bulunmadığından emtia benzerliği şartı yönünden değerlendirme yapılmasına gerek görülmediği gibi davacı vekilinin tanınmışlık iddiasının da sonuca etkili bulunmadığı gerekçesiyle davalılar vekillerinin istinaf taleplerinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiş, karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, marka başvurusuna itirazın reddine yönelik verilen nihai Kurum kararının iptali ile marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 355. vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi aynı Kanun'un 369/1 hükmü ve 371. maddesinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 16.09.2026 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.