BU MAKALEYLE İLGİLİ KARARLAR
Vasiyetnamenin Tenfizi ve Atanmış Mirasçı
Bu makaleyle ilişkilendirilen 4 kararı konu, daire veya karar numarasıyla daraltabilirsiniz.
← Makaleye geri dönünTüm karar arşivini açın →Aradığınız içtihada ulaşın
Mahkeme türünü seçin veya doğrudan konu ve karar numarasıyla arayın.
4 karar
En yeni karar önceYargıtay 5. Hukuk Dairesi
Yurt dışında ölen kişinin vasiyet tenfizinde Türkiye’deki son yerleşim yeri
- Esas
- 2026/9271 E.
- Karar
- 2026/12296 K.
Editoryal özet: Mirasbırakanın İsviçre’deki son adresi nedeniyle ilk mahkeme MÖHUK m. 41’e dayanıp yetkisizlik vermiştir. Ankara mahkemesi uyuşmazlığın mirasa ilişkin olduğunu, m. 43 gereğince öncelikle Türkiye’deki son yerleşim yerinin araştırılması gerektiğini belirtmiştir. Yargıtay Türkiye’deki son adresin Bolu’da olduğunun anlaşılması üzerine oradaki asliye hukuk mahkemesini yargı yeri belirlemiştir. Karar vasiyetin geçerliliği, atanmış mirasçının payı veya uygulanacak maddi miras hukukunu çözmez.
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi
Atanmış Mirasçılık Belgesinin Yasal Mirasçılık Belgesini Kendiliğinden Geçersiz Kılmaması
- Esas
- 2026/3377 E.
- Karar
- 2026/3036 K.
Editoryal özet: Davacı, mirasbırakanın malvarlığını belirli kişilere bırakan vasiyetnamesine dayanarak yasal mirasçıları gösteren belgenin iptalini istemiştir. Bölge adliye mahkemesi, atanmış mirasçılık belgesinin yasal mirasçıların irs bağını ortadan kaldırmadığını açıklamıştır. Yasal mirasçılık belgesinin nüfus kayıtlarına aykırılığı ileri sürülmediği ve onu geçersiz kılan eş kuvvette belge sunulmadığı için talebi reddetmiştir. İlk mahkemenin saklı pay odaklı gerekçesini değiştirerek kurduğu bu hüküm Yargıtayca onanmıştır. Vasiyetnamenin bulunması, yasal ve atanmış mirasçılık belgelerinin farklı işlevlerini kendiliğinden birleştiren bir iptal sebebi sayılmamıştır.
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi
Belirli taşınmaz vasiyetinin tescilinde ilk kez haberdar olup kabul eden mirasçının giderlerden ayrılması
- Esas
- 2025/4625 E.
- Karar
- 2026/2899 K.
Editoryal özet: İki vasiyetnameyle aynı bağımsız bölümün ayrı yarımları vasiyet alacaklısına bırakılmıştır. BAM vasiyet daha önce tebliğ edilmeyen, ilk haberdar olduğu duruşmada kabul eden davalıyı giderlerden ayırmış; tescil kabulünü koruyup diğer davalılar yönünden gider hükmü kurmuştur. Harç eksikliği nedeniyle diğer bir istinafın yapılmamış sayılması süreci de ayrılmıştır. 7. Hukuk Dairesi gider sorumluluğuna yöneltilen temyizi reddederek hükmü onamıştır. Her mirasçı sırf davalı olduğu için aynı gideri taşır veya her kabul her koşulda giderden kurtarır sonucu kurulmamış; somut bildirim ve ilk kabul koşulları esas alınmıştır.
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi
Atanmış Mirasçının Tenfiz Davası Yerine Mirasçılık Belgesiyle Tescili
- Esas
- 2025/1056 E.
- Karar
- 2025/5396 K.
Editoryal özet: Vasiyetnameyle mirasın büyük bölümü kendisine bırakılan davacı, tenfiz davası açmıştır. İlk mahkeme tasarrufu mirasçı ataması sayıp atanmış mirasçılık belgesiyle tescil sağlanabileceği için hukuki yarar yokluğundan reddetmiştir. Bölge adliye mahkemesi ise kullanılan ifadenin belirsizliğine dayanarak esastan ret kurmuştur. Daire, atanmış mirasçının mirası ölümle kazandığını ve sulh hukuk mahkemesinden alacağı belgeyle tescil isteyebileceğini açıklamıştır. İlk mahkemenin hukuki yarar gerekçesini yerinde bulmuş, bunun yerine esastan ret verilmesini bozmuştur. Karar, belirli mal vasiyetinin ifa davasıyla mirasçı atanmasını ayırmaktadır.
Karar kartlarında editoryal özetler, resmî yayının özetleri veya “Resmî metinden aktarım” olarak belirtilen kaynak bölümleri yer alır. Her kararın tam metni ve resmî kaynak bağlantısı kendi sayfasında bulunur.